Jest tak wiele maszyn opartych na tych silnikach, jak maszyny CNC, drukarki 3D, różne automaty itp. Ten projekt Arduino jest o tym, opisuje, jak można zbudować taką maszynę. Jest to maszyna do gięcia drutu, na której za pomocą silników krokowych możemy precyzyjnie zginać drut i wykonywać z niego różne kształty i kształty.
Każdy użytkownik drukarki 3D z pewnością lubi czasami wydrukować coś szybko, bez tracenia czasu na projektowanie. Tutaj z pomocą przychodzi Internet, gdzie możemy znaleźć wiele witryn oferujących projekty do drukarki 3D. Dostępne są zarówno wersje darmowe, jak i płatne. Gdzie szukać? Podpowiadamy w dzisiejszym wpisie. Thingiverse To jedno z najpopularniejszych miejsc, w którym znajdują się pliki do druku 3D. W bazie dostępnych jest aktualnie około 30 tysięcy plików, a jej zasoby nieprzerwanie rosną. Spośród wielu kategorii możemy między innymi wyszukiwać tutaj projekty związane z: sztuką, modą, utrzymaniem domu. Warto wziąć pod uwagę fakt, że każdy produkt na swojej podstronie ma określoną licencję użytkowania. Co ciekawe, Thingiverse oferuje tak zwany „customizer”, w którym gotowe projekty 3D można poddać personalizacji, dodając na przykład logo czy napis. Każdy model jest starannie opisany, a bardziej skomplikowane zawierają instrukcje zmontowania gotowych elementów. Bardzo przydatne mogą okazać się również opinie użytkowników oraz zdjęcia pokazujące czy innym dany projekt się udał. YouMagine Równie popularnym portalem jest YouMagine założony przez znanego producenta drukarek 3D. Projekty do drukarki 3D również są tutaj skategoryzowane i co ciekawe, część z nich umieszcza na witrynie sam producent. Serwis zawiera ponad 10 tysięcy darmowych projektów. My Mini Factory W tym serwisie projekty realizowane są przez profesjonalistów, dlatego też znajdziemy tam wysokiej jakości pliki do druku 3D. Warto również dodać, że wszystkie dostępne pliki są wcześniej testowane pod kątem jakości. Strona posiada sklep, w którym do kupienia są gotowe, wydrukowane modele. Mało tego, możemy wysłać prośbę o interesujący nas model, który zostanie zaprojektowany. Cults Na tym francuskim serwisie twórcy mogą zarówno udostępniać, jak i sprzedawać swoje projekty. Zamieszone modele cechują się bardzo wysoką jakością. Witryna posiada sporo filtrów wyszukiwania, dzięki czemu jest prosta i intuicyjna w obsłudze. Użytkownicy mogą również śledzić swoich ulubionych projektantów oraz otrzymywać powiadomienia w przypadku publikacji nowych dzieł. Warto dodać, że strona obsługuje 3 języki: francuski, angielski oraz hiszpański. Instructables To portal społecznościowy, na którym użytkownicy mogą udostępniać swoje projekty DIY, w tym pliki do druku 3D. Znajdziemy tutaj samouczki i instrukcje wraz z plikami do pobrania. Dużą zaletą tego portalu jest fakt, że większość projektantów odpowiada na ewentualne pytania związane z projektami. Co ciekawe, na portalu znajdziemy szczegółowe instrukcje wykonania projektów, których częściami nierzadko są wydruki 3D. Znajdziemy tutaj wiele projektów opartych na Arduino, do których potrzebny jest wydruk 3D. Pinshape Na tym portalu możliwa jest zarówno sprzedaż, jak i kupno wysokiej jakości modeli. Jeśli chodzi o projekty do drukarki 3D, znajdziemy tutaj ogromną bazę ciekawych, darmowych projektów. Portal posiada również bloga, na którym znaleźć można sporo ciekawych wpisów. GrabCAD Portal skierowany jest głównie do inżynierów. Znajdziemy tutaj ponad milion darmowych plików, a spora ich część znajduje się w kategorii: projekty do drukarki 3D. STLFinder To wyszukiwarka plików do druku 3D. Można tutaj utworzyć konto, aby utworzyć zakładkę ulubionych projektów. Po zalogowaniu mamy możliwość przeszukania zaindeksowanych modeli do druku. STLHive Ciekawa strona ze szczególnym naciskiem na modele do samochodów, dronów oraz robotyki sterowanej radiowo. Znajdziemy tutaj wiele bezpłatnych plików STL oraz przydatne materiały dla studentów, hobbystów i wynalazców. Ponadto skorzystać możemy również z funkcji, pozwalającej na zaprojektowanie obiektu za symboliczną opłatą. NASA 3D Resources Strona na pierwszy rzut oka wygląda szaro i nudno, jest to jednak bardzo dobry portal oferujący pliki do druku 3D stworzone przez NASA. Są one udostępniane bezpłatnie do celów edukacyjnych, dzięki czemu możemy pobrać na przykład model łazika Curiosity czy kosmiczny teleskop Hubble’a. Zanim zaczniemy drukowanie, musimy mieć odpowiedno przygotowany model 3d. Jak go wykonać i od czego zacząć? Dowiedz się jak wygląda proces przygotowania modelu do druku 3D! Zapraszamy do współpracy W naszej drukarni 3D masz możliwość wydrukowania nadesłanego projektu oraz możliwość zamówienia zaprojektowania nowego przez naszych specjalistów. Nasza firma została stworzona z myślą o wszystkich, którzy cenią sobie indywidualne podejście. Stawiamy na jak najwyższą jakość, dlatego korzystamy jedynie z najnowszych rozwiązań technologicznych oraz najlepszych materiałów. Gwarantujemy, że sprostamy oczekiwaniom nawet najbardziej wymagającego klienta. SKONTAKTUJ SIĘPiłka Nożna modele 3D do pobrania, pliki w 3ds, max, c4d, maya, blend, obj, fbx z opcjami low poly, animowane, sfałszowane, gry i VR. Modele 3D Najpopularniejsze kategorie Korzystając z programów CAD jesteśmy w stanie wydajnie i szybko przygotować model 3D. Co jednak zrobić, aby taki model z sukcesem wydrukować na drukarce 3D? O czym pamiętać wykonując projekt? Z jakich programów skorzystać? O tych kwestiach w tym poradniku! W pierwszej kolejności musimy wybrać odpowiedni program do modelowania 3D. Jeśli znasz się już na modelowaniu 3D to możesz przejść do kolejnych punktów. 1. Jaki program do modelowana 3D wybrać? Wybór programu do modelowania 3D warto uzależnić od rodzaju modelu, który będziemy wykonywać. Jeśli są to modele: inżynierskie, gdzie ważne są wymiary i kąty to warto zastanowić się nad wyborem programu CAD takiego jak Fusion 360 czy Inventor, “organiczne” takie jak figurki, to warto wziąć pod uwagę taki program jak Blender. W tym artykule będziemy zajmować się modelami inżynierskimi. Pośród programów CAD znajdziesz opcje płatne i bezpłatne. Obecnie jednym z najbardziej popularnych bezpłatnych programów jest Fusion 360. Program jest mniej rozbudowany niż Inventor czy Solidworks, ale za to krzywa nauki Fusion’a nie jest aż tak stroma jak w przypadku “większych braci”. Mimo to daje ogromne możliwości projektowe bez wydawania ani grosza na licencję (personalną, do użytku hobbystycznego). Modelowania w Fusion 360 oraz pod druk 3D możesz nauczyć się korzystając z naszego kursu tutaj: Kliknij tu. Inventor to wydatek obecnie kilkunastu tysięcy złotych na rok. Inne alternatywy programów bezpłatnych to np. FreeCAD czy DesignSpark Mechanical. 2. Pamiętaj o ograniczeniach druku 3D W tym artykule skupiamy się na druku 3D w technologii FFF lub FDM, w której używamy termoplastów takich jak PLA, ABS czy PETG. Z tego powodu musimy pamiętać, że: niczym niepodparta warstwa niesionego gorącego plastiku opadnie pod wpływem grawitacji drukarka 3D ma swoje parametry fizyczne jak np. obszar roboczy wydruk powstaje warstwa po warstwie. Im wyższa wysokość warstwy tym ściana jest mniej “gładka”… i na odwrót. 3. Przestrzegaj zasad modelowania 3D pod druk 3D Teraz przechodzimy do podstawowych zasad, które pozwolą uniknąć problemów z wydrukiem, marnowaniem czasu i wyrzucaniem skopanych wydruków 3D. Zasady jak to zasady… pokażę Ci jak niektóre nagiąć. Skosy Jeśli przygotowujesz model 3D ze skosami, czyli ścianami które nie biegną pionowo do góry, to pamiętaj, aby zaprojektować odpowiedni kąt skosu. Zakładając, że nie chcesz marnować czasu i filamentu na drukowanie podpór dla takiego skosu, to kąt między ścianą a pionem nie powinien być większy niż 45 stopni. Jak nagiąć tę zasadę? Możesz próbować wykonać większy kąt skosu, wtedy gdy ustawisz mniejszą wysokość warstwy wydruku. Sporo zależy od Twojej drukarki 3D. Jeszcze jedna dodatkowa informacja. Slicery umożliwiają druk 3D “w powietrzu” poprzez rozpięcie mostu pomiędzy oddalonymi elementami. Warto przetestować możliwości swojej drukarki 3D za pomocą naszego prostego testera (tester zawiera jeszcze inne różne testy), który jest wykorzystywany w naszym kursie. Zaplanuj powierzchnie przylegania wydruku do stołu Powierzchnia, która bezpośrednio przylega do stołu jest kluczowa dla powodzenia wydruku. Jeśli będzie zbyt mała, to wydruk może się odkleić podczas pracy drukarki. Ponadto większa powierzchnia styku może być niezbędna w przypadku druku z bardziej wymagających materiałów, takich jak ABS. Jest kilka sposobów na zwiększenie powierzchni styku. Możesz użyć ustawień druku w slicerze (brim, raft etc.) lub wykorzystać dodatkowe środki adhezyjne i odpowiednio przygotowane powierzchnie stołu, aby zapewnić dobre trzymanie wydruku. Inną możliwością jest zaplanowanie takiej powierzchni podczas wykonywania modelu 3D. Czasem wystarczy przemyśleć jeszcze na poziomie projektowania jak element będzie drukowany. Poniżej widzisz przykład, w którym może dojść do odklejenia wydruku z powodu zbyt małej powierzchni przylegania do stołu (w przypadku niewystarczającego zastosowania np. raftu, kleju etc.). Rozwiązanie problemu może być wydruk elementu w dwóch częściach: Sposoby dzielenia modeli oraz łączenia po wydruku omówiłem szeroko w kursach dot. modelowania pod druk 3D. Link do kursów jest tutaj: KLIK Dysza a najcieńsza ściana modelu 3D Tutaj do akcji wkraczają ograniczenia fizyczne samej drukarki 3D i slicera. Dysza drukarki ma określoną średnicę, która drukuje ścieżkę o określonej szerokości. Zasada jest taka, że jeśli szerokość najcieńszej ściany jest mniejsza od szerokości drukowanej “ścieżki” to wtedy ta ściana modelu 3D nie będzie drukowana poprawnie (np. będą w niej dziury). Wniosek jest taki, że przed przystąpieniem do modelowania elementów cienkościennych trzeba wiedzieć jakiej szerokości ścieżkę drukuje nasza drukarka (zwykle jest to +/- średnica dyszy drukarki, ale to dobrze sprawdzić w swoim slicerze). 4. Wymiary Na koniec warto pamiętać, że drukarka 3D jak każda maszyna ma swoją dokładność. Oznacza to, że wymiary wydrukowanego elementu mogą różnić się od wymiarów nominalnych modelu 3D. Trzeba o tym pamiętać projektując elementy, które mają być dopasowane do innych części lub mają z nimi w jakiś sposób współpracować. Dziwne, u mnie działa Niestety sukces drukowania modeli 3D (samodzielnie zaprojektowanych lub pobranych zewnętrznie) zależy od dużej ilości czynników. W przypadku niskobudżetowych drukarek 3D możemy spotkać się z: słabej mocy chłodzeniem druku – duży problem przy drukowaniu skosów z PLA [trzeba wymieniać wentylator, przeprojektować fan duct] słabą powierzchnią stołu roboczego – odklejanie [da się to załatwić klejami itp., ale jest konieczności inwestycji w środki adhezyjne lub dokupienie innej powierzchni stołu] koniecznością dodrukowaniu modów do drukarki (najczęściej w drukarkach z Chin) itp. Inną kwestią jest też wybór samego materiału (gdzie w przypadku jednego PLA stół nagrzany do 50 stopni będzie wystarczający, a w przypadku innego wydruk się odklei). Czasem konieczne jest przetestowanie ustawień zanim rozpoczniemy 40-godzinny druk :-) A jak to jest u Ciebie? Zdarzają Ci się problematyczne modele do druku 3D? Daj znać w komentarzu. A jeżeli podobał Ci się ten artykuł to proszę podzieli się nim ze znajomym. Więc, nie poddawaj się jeszcze ze swoimi wydrukami 3D! Luki w wydrukach 3D mogą być trudne do pozbycia się, szczególnie że mogą być spowodowane przez wiele różnych czynników. W tym artykule przejdziemy przez wszystkie możliwe wady, które pojawiają się jako luki, ich potencjalne przyczyny oraz to jak można sobie z nimi poradzić.
W dobie popularności technologii addytywnych, coraz niższych cen prostych drukarek FDM (FFF), oraz szerokiej dostępności do obszernych darmowych baz modeli 3D takich jak czy u wielu amatorów tej technologii może pojawić się chęć stworzenia własnych modeli lub modyfikacji już istniejących tak by bardziej pasowały do ich przeznaczenia, oczekiwań lub gustu. Do stworzenia modelu 3D nie trzeba posiadać wysoce wyspecjalizowanego a co za tym idzie drogiego oprogramowania do modelowania. Można skorzystać z darmowych programów jakich jak blender lub sketchup online. Jednak wykonanie dobrego wizualnie modelu może nie być równoznaczne z modelem dostosowanym pod druk 3D. W poniższym artykule postaram się przedstawić jakimi zasadami należy się kierować podczas modelowania na potrzeby druku przestrzennego, dzięki czemu można uniknąć wielu błędów druku 3D a także oszczędzić czas i pieniądze. Zlecenie profesjonalnej firmie przystosowanie modelu do druku 3D w skrajnych przypadkach może pochłonąć więcej środków niż jego stworzenie. Czasem szybszym i łatwiejszym sposobem jest wykonanie modelu od zera na podstawie przesłanego modelu z błędami niż próba naprawiania istniejącego. Ogólne wymagania stawiane modelom przeznaczonym do druku 3D: Formatem używanym przez wszystkie slicery, czyli programy przygotowujące model 3D do druku 3D i przetwarzające go na program, który następnie wykonuje drukarka, jest format .STL. Zapisuje on model poprzez aproksymację jego ścian przy pomocy trójkątów. Nawet jeśli zapisanym kształtem jest kula w formacie .STL będzie ona składała się z wielu małych, płaskich trójkątów. Dokładność odwzorowania jest zależna od ilości i wielkości tych trójkątów. Jednak wraz ze wzrostem ich liczebności model zajmuje więcej miejsca a praca nad nim staje się wolniejsza z uwagi na wymaganą moc obliczeniową. Każdy z tych trójkątów ma dwie strony, wewnętrzną i zewnętrzną. Slicer rozpoznaje te strony dzięki czemu program wie gdzie jest wnętrze modelu, które należy wypełnić, a gdzie obszar zewnętrzny. orientacja ścianek modelu – pokazuje poprawną orientację normalnych (kolor bordowy skierowany do wnętrza modelu a kolor niebieski na zewnątrz) Dlatego też, każdy model projektowany pod druk 3D powinien być przede wszystkim zamkniętą, „szczelną”, pojedynczą bryłą. Kilka zamkniętych brył stykających się ścianami może spowodować, że wydrukowane obie bryły nie będą ze sobą połączone bądź krawędzie stykających się płaszczyzn będą posiadały widoczny ślad takiego połączenia i powierzchnia nie będzie jednolita. Model nie może posiadać dziur, czyli brakujący trójkątów, przez które widać wnętrze modelu. Taki model traktowany jest nie jako bryła lecz jak powierzchnia o zerowej grubości, czego oczywiście nie da się uzyskać. Problemem są także tzw. odwrócone normalne, pojawiają się one gdy część trójkątów w modeli .STL jest obrócona stroną wewnętrzną na zewnątrz i odwrotnie. Slicer nie jest w stanie zinterpretować gdzie jest środek modelu co może skutkować niepowodzeniem w druku. odwrócone normalne – miejscowe odwrócenie normalnych (kolor bordowy powinien być skierowany do wnętrza modelu) Podobny problem może się pojawić przy modelu, który zawiera przecinające się, bądź nakładające się na siebie ściany. Dobrze przygotowany model musi być wolny od wymienionych wyżej błędów. Jak unikać błędów geometrii? Najlepszym sposobem na pozbycie się błędów geometrii w modelu 3D jest ich unikanie podczas projektowania. Profesjonalne programy konstruktorskie niemal automatycznie zapobiegają powstawaniu takich błędów gdyż najczęściej pracują one już na modelach bryłowych. Darmowe programy nie posiadają takich „zabezpieczeń” i wymagają bardziej przemyślanej pracy. Zasada jest prosta: im bardziej skomplikowany i złożony model tym większa szansa na powstanie błędów geometrii. Aby zmniejszyć prawdopodobieństwo ich wystąpienia należy pracować na pojedynczych prymitywach (prostych podstawowych brył takich jak: sześcian, walec, sfera, torus itp.), które w trakcie modelowania, poprzez wyciąganie, skalowanie, deformowanie i inne operacje przerabia się na docelowe modele. W przypadku konieczności pracy na kilku bryłach należy je potem ze sobą połączyć przy pomocy operacji Boolowskich (CSG). Pozwala to uniknąć większości błędów podczas tworzenia modelu. Błędy mogą się także pojawiać podczas modyfikowania pobranych wcześniej modeli 3D z internetu. Edycja tych obiektów może doprowadzić do uzyskania przenikających się ścian lub dziur w modelu. Takie niepoprawności ciężko wychwycić gołym okiem, a powodują one poważne komplikacje przy druku. Sprawdzanie geometrii modelu: Do weryfikacji poprawności modelu wykorzystuje się specjalistyczne oprogramowanie, które automatycznie sprawdza czy model posiada błędy geometrii, naprawia je automatycznie lub wskazuje ich miejsce gdy automatyczna naprawa nie jest możliwa. Niestety nie są one darmowe w swoich pełnych wersjach. Jednak warte są swojej ceny. Oprócz naprawy błędów i weryfikacji geometrii umożliwiają min. wygładzenie powierzchni poprzez zagęszczenie siatki trójkątów, lub zmniejszenie „wagi” pliku poprzez zastąpienie wielu trójkątów, leżących na płaszczyźnie, jednym. Ponadto umożliwiają one wykonanie tzw. shell’a, czyli opróżnienia modelu zostawiając jednakową grubość ścianki w całym modelu a sam model pusty w środku, jest to zalecane przy niektórych technologiach druku w celu oszczędności materiału. Część programów posiada moduły umożliwiające przygotowanie pliku pod druk 3D tak jak slicery. Proste programy do modelowania 3D także mogą posiadać pewne funkcje naprawiające błędy geometrii, zwykle są to narzędzia do łatania dziur i usuwania nakładających się ścian, jednak algorytmy te działają w dość ograniczonym zakresie i nie radzą sobie z poważniejszymi błędami. Same slicery także mogą posiadać bardzo proste moduły weryfikacji bryły. Sprawdzają i naprawiają one zazwyczaj jedynie problem z odwróconymi normalnymi i to jedynie w mało skomplikowanych przypadkach. Dlatego też należy dokładnie sprawdzać podgląd wydruku przed puszczeniem pliku na drukarce. 1. Model z brakującymi trójkątami siaki, model jest traktowany jako powierzchnia2. próba interpretacji uszkodzonego modelu przez slicer i uszkodzona powierzchnia w podglądzie Model 3D przygotowany zgodnie z wytycznymi i spełniający wszystkie wymagania spowoduje, że wydruk 3D będzie tańszy zarówno ze względu na mniejsze zużycie materiału (podwójne ściany mogą niepotrzebnie zwiększać powierzchnię modelu) ale również przez brak konieczności późniejszej pracy nad naprawą modelu. Poprawnie przygotowany model to także lepsza, jednolita powierzchnia modelu, co poprawia walory estetyczne wydruku a także zwiększa jego wytrzymałość mechaniczną.
W dzisiejszym artykule przedstawię proste wskazówki jakie należy wziąć pd uwagę podczas projektowania pod druk 3d. Poruszę kwestie dotyczące rozmiaru, orientacji elementu na platformie, stosowania podpór oraz tolerancji wymiarowej. Rozmiar Wielkość ostatecznego elementu nie ma znaczenia ze względu na to, iż każdy model można podzielić na jego składowe części. Ograniczeniem w tym przypadku będzie przede wszystkim przestrzeń robocza drukarki. To ona zdeterminuje maksymalną wielkość poszczególnej części modelu. Im mniejsza przestrzeń robocza tym na mniejsze elementy musimy podzielić nasz model. Projektant musi wziąć pod uwagę w jaki sposób elementy te będą ze sobą łączone i odpowiednio zaprojektować miejsca łączeń. Zasadniczo możemy wyróżnić dwie możliwości łączeń. Części możemy połączyć ze sobą klejem lub połączyć śrubami. W każdym z wymienionych przypadków należałoby zaprojektować łączenia w taki sposób żeby ułatwiły końcowy i poprawny montaż. Przydatne będą tu odpowiednie elementy pozycjonujące jedną część w stosunku do drugiej. Rys. 1. Przykład elementów pozycjonujących części względem siebie Inaczej ma się sprawa do modeli o niewielkich rozmiarach. W tym przypadku wybór technologii ma znacznie większe znaczenie. W przypadku technologii FDM minimalny rozmiar elementu czy też detalu na danej części będzie determinowany przez średnice dyszy drukującej (o tym więcej w dalszej części artykułu). Przy druku niewielkich, szczegółowych elementów lepiej spisze się technologia SLA (przegląd technologii przyrostowych). Orientacja Odpowiednia orientacja modelu w procesie drukowania wpływa na jego wytrzymałość mechaniczną oraz na jego estetykę. Technologie przyrostowe mają to do siebie, że drukowany obiekt ma cechy anizotropowe. Wydruki posiadają różną wytrzymałość w różnych kierunkach działania siły. Najmniejsza wytrzymałość występuje równolegle do warstwy wydruku. Jak sobie z tym radzić? W miarę możliwości projektować tak części aby powierzchnie równoległe do płaszczyzny wydruku były jak największe. Zastosowanie odpowiedniego materiału oraz temperatury również wpływa na aspekt wytrzymałościowy drukowanego elementu, ale to dotyczy już samego procesu wydruku i doboru odpowiednich parametrów. Podpory (Support) Jedną z zalet druku 3d jest możliwość wytwarzania w łatwy i przystępny sposób skomplikowanych brył oraz struktur. W zależności od skomplikowania modelu 3d, może być konieczne użycie w procesie druku tzw. struktur podporowych (support). Jednakże, projektant podchodząc do projektu, powinien starać się niwelować obszary wymagające stosowania podpór. Stosowanie supportu wpływa przede wszystkim na czas wydruku, zwiększa zapotrzebowanie na materiał oraz dodaje dodatkowej pracy którą trzeba wykonać w procesie odseparowywania materiału podporowego od reszty wydruku. Oczywiście to wszystko wpływa na zwiększenie kosztów wytworzenia danego elementu. Możemy mówić o dwóch sposobach na generowanie podpór. Jednym z nich będzie generowanie supportu automatycznie przez specjalistyczne oprogramowanie typu slicer natomiast drugi sposób będzie dotyczył ręcznego wymodelowania podpór w odpowiednich, koniecznych miejscach projektowanego modelu. Zaletą takiego podejścia jest mniejsza ilość supportu niż w przypadku struktur generowanych automatycznie. Rys. 2. Podpory wygenerowane automatycznie Jak niwelować konieczność wykorzystania struktur podporowych? Przede wszystkim starajmy się ograniczać obecność nawisów w modelu. W ramach możliwości stosujmy łagodne przejścia odchylone o 45° od pionu (rys. 3). Możemy również tak zaprojektować część aby zamiast supportu móc wykorzystać metodę mostów (rys. 4). Stosowanie mostów jest jednak również ograniczone. W większości przypadków sprawdzą się mosty do długości max 4 – 5 cm. Powyżej wspomnianej odległości, struktura taka będzie za bardzo opadać. Pisząc ogólnie, nie da się drukować w powietrzu. Rys. 3. Zamiast supportu (kolor ciemny szary) zastosowano fazę 45° Rys. 4. Przykład „mostu” (bridge) Tolerancja wymiarowa Ostatnim ważnym elementem jaki należy wziąć pod uwagę podczas projektowania pod druk 3d, jest aspekt dotyczący tolerancji wymiarowej. W przypadku druku 3d musimy wziąć pod uwagę możliwości fizyczne maszyny oraz skurcz materiału. W przypadku technologii FDM podczas projektowania, należy wziąć pod uwagę średnice dyszy urządzenia, gdyż ta będzie determinować wielkość najmniejszego detalu. I tak np. w przypadku szerokości ścianek projektowanej części, należało by stosować wielokrotność średnicy dyszy. Standardowa średnica dyszy w urządzeniach typu FDM wynosi 0,4 mm. Jeśli chodzi o minimalną szerokość ścianek to nie powinna być ona mniejsza niż 0,8 mm. Projektując część należy uwzględnić również skurcz materiału. Ma to szczególne znaczenie w przypadku pasowania, łączenia kilku części ze sobą. Dobrą praktyką w tym przypadku będzie zastosowanie luzu między częściami od 0,3 do 0,5 mm. Ta sama zasada dotyczyć będzie otworów, które pod wpływem skurczu mają na ogół mniejszą średnicę niż zakładał projekt.
Aby to zrobić, wybierz trzecią ikonę narzędzia Narzędzia kleje , po prawej stronie arkusza będziemy mieli 4 opcje, wybieramy ostatnią. Klikamy tam, gdzie jest napisane Dodaj klej i wybierz obraz, który chcemy pobrać. Wtedy my oprawić obraz w arkusz i przejdź do drugiej ikony narzędzia 3D i kliknij. Dotrzemy na właściwą stronę Z
W związku z wprowadzeniem do naszej oferty drukarek 3D, postanowiliśmy wypisać kilka porad na temat samego procesu tworzenia pod druk 3D. Tricki na przygotowanie modelu do druku 3D Obecnie druk 3D śmiało wkroczył nie tylko w świat prototypów i mechaniki, ale również świetnie sprawdza się w świecie cyfrowych artystów! Drukarki prężnie drukują figurki wydawnicze, również świetne perspektywy plasują się na rynku gier figurkowych i planszowych. Również artyści potrzebują prototypów, by móc sprawdzić jak wymysły ich wyobraźni prezentują się w rzeczywistości. Bardzo widoczne zwłaszcza na rynku zachodnim są ozdoby do różnego rodzaju restauracji, barów i wszelkiego rodzaju użytków publicznych. Coraz śmielej wykorzystywane są do tego wydruki 3D, w których potrzebne jest zawarcie duszy artysty. Chcesz wydrukować stworzoną przez siebie, swoją ulubioną postać? Nic nie stoi na przeszkodzie by to zrobić! Oto niektóre z zasad, które warto przestrzegać: Każda z naszych drukarek posiada dedykowane oprogramowanie, które jest w stanie przetworzyć formaty plików, oferowane przez nasze oprogramowanie z pakietu M&E. Zarówno Maya jak i 3ds Max obsługuje np. format STL, który z całą pewnością przetworzy np. program RayWare, czy Z-Suite lub inny program do drukarki 3D. Po wprowadzeniu modelu do owego programu, możemy zmodyfikować jeszcze wiele parametrów, wsporniki, umiejscowienie, ilość modeli, rodzaj materiału, czy wnętrze ma być puste w środku, czy wypełnione, rodzaj tego wypełnienia itd… Po modyfikacji modelu, program przekonwertuje go z formatu STL do g-code, który jest zakodowaną instrukcją tekstową dla drukarki, która zawiera każdą zmianę wykonaną w czasie i przestrzeni. Dzięki temu drukarka wie gdzie i kiedy przemieścić głowicę, lub który region basenu z żywicą naświetlić w danym momencie. O tym warto pamiętać! Parametry drukarki to nie wszystko, nie ważne jak bardzo zaawansowany sprzęt mielibyśmy do dyspozycji to bez znajomości paru dosyć istotnych zasad, często możemy się rozczarować rezultatami naszych wydruków. Oto kilka z nich: 1. Modele w świecie cyfrowym domyślnie są pusta skorupą, przede wszystkim ze względu na oszczędność mocy obliczeniowej. Jednak w realnym świecie wszystko ma swoją określoną grubość, nawet jeśli wynosi ona nie wiele więcej od grubości na poziomie cząsteczkowym. Jednak wciąż jest to grubość. Dlatego warto nadać naszemu projektowi określoną grubość ściany już w jego wczesnej fazie tworzenia, tak by drukarka miała informacje na temat drukowanych ścianek. Warto również dopasować grubość ściany do wielkości obiektu, zrobić to proporcjonalnie większy model- grubsza ściana. 2. Najprostszą metodą nadania grubości jest proste „extrude” w dół. Jednak podczas tej czynności niektóre elementy obiektu mogą zostać zniekształcone, jak np. rogi. 3. Trzeba je po prostu naprawić wszelkimi dostępnymi sposobami, tutaj zostało to naprawione narzędziem „merge„. 4. Warto też pamiętać aby nie tworzyć siatki ubogiej w szczegóły, w odróżnieniu od klasycznego modelowania dla druku 3D im gęstsza siatka tym dokładniej wydrukowane będą nasze modele. 5. Jednym z ostatnich kroków jest przebudowa siatki w taki sposób by zawierała możliwie jak najwięcej informacji, jednak oczywiście zachowując zdrowy rozsądek, by nie doprowadzić do „zapchania” pamięci. Jednak programy do druku 3D bardzo pozytywnie reagują na szczegółowe siatki, zwłaszcza tam gdzie występuje wiele krzywizn. Warto więc przed eksportem zagęścić siatkę. 6. Warto również zawczasu zapisać osobno obiekt przed zagęszczeniem, aby móc wprowadzić ewentualne poprawki. Źródło: Patryk Konieczny | PCC Polska
Popularny wszechświat filmowy Marvela, pozostawił nam mnóstwo wspomnień. Przeżyj je dzięki tym wspaniałym wydrukom Marvel 3D! Magia Marvela Marvel Universe jest bez wątpienia najbardziej znanym wszechświatem komiksowym, stworzonym do tej pory dzięki popularnie przedstawionym postaciom, ekscytującym fabułom i ogromnej rzeszy fanów. Pomimo różnic między komiksami a światemDlaczego?Druk 3d coraz bardziej wkracza w każdy niemal obszar życia codziennego. Od tworzenia przedmiotów użytkowych przez wyroby medyczne po przemysł kosmiczny. Chcielibyśmy podczas planowanych warsztatów wprowadzić uczestników w świat modelowania oraz drukowania przedmiotów na drukarce 3d przy użyciu technologii FDM (nakładania kolejnych warstw roztopionego filamentu).Chcielibyśmy podczas warsztatów zaprezentować uczestnikom i uczestniczkom jak można wykorzystać tą metodę w życiu codziennym (np. naprawa sprzętu przez wydrukowanie uszkodzonego elementu) lub jako dziedzinę sztuki (projektowanie figurek czy rzeźb).Podczas zajęć zaprojektujemy oraz wydrukujemy autorską podstawkę pod telefon dostosowaną do potrzeb każdego z uczestników, którą uczestnik warsztatu będzie mógł zabrać ze sobą po zakończonym i uczestniczki warsztatu zyskają praktyczną wiedzę z zakresu projektowania oraz druku 3d wystarczającą do rozpoczęcia samodzielnej warsztatu jest wprowadzenie do modelowania 3d oraz podstaw druku 3d z użyciem popularnych urządzeń dostępnych na zaprezentować następujące tematy: do modelowania oraz podstawowe szkolenie z obsługi programu do modelowania 3d własnego modelu 3d przedmiotu użytkowego - podstawka pod telefon komórkowy z możliwością zamontowania bezpośrednio na modelu oraz eksport do właściwego formatu oraz podstawowe szkolenie z programu Cura-slicer do tworzenia plików używanych przez większość drukarek 3d (g-code) pliku z modelem do wydrukowania na drukarce modeli zaprojektowanych przez do druku 3d z opisem urządzeń dostępnych na warsztatach (opis metod druku oraz typów urządzeń, sposobów konserwacji oraz zastosowanych rozwiązań technologicznych)Jak?Prowadzone zajęcia zdecydowaliśmy się podzielić na bloki użyć ogólnie dostępnego oprogramowania (wymóg jego zainstalowania na własnym laptopie przed warsztatami):Fusion 360 - posiada darmową licencję dla hobbystów ( - program do generowania plików g-code z modeli 3d (na przykład plików stl) - darmowe oprogramowanie ( warsztatów chcemy zaprezentować różne modele drukarek wraz z ich zaletami i wadami:Prusa i3 mk3s MMU2 - najnowszy model jednej z najpopularniejszych drukarek 3d na rynkuEnder 3 pro - najpopularniejszy model budżetowej drukarki Prusa i3 mk2 - drukarka zbudowana samodzielniezortax m200 ( prowadzone będą przez dwóch trenerów, którzy będą również pomagać w razie jest własny laptop oraz kogo?To wydarzenie adresowane jest do osób, które nie posiadają doświadczenia w modelowaniu oraz drukowaniu 3d. Zapraszamy wszystkie osobyIle?Wydarzenie jest darmowe i organizowane jest dla grupy 10 Pałysiewicz - do niedawna członek HackerSpace Trójmiasto ( gdzie zajmował się budową i utrzymaniem drukarek 3D. Obecnie działa w nieformalnej grupie "Cumy" ( gdzie współtworzy warsztat otwarty na terenie Stoczni Cesarskiej. Realizuje projekty oparte o przedmioty wykonane przy pomocy druku 3D. Chętnie dzieli się wiedzą. Jest fanem nowych technologii oraz gadżetów elektronicznych, które mogą być użyte w życiu codziennym. Posiada doświadczenie w prowadzeniu szkoleń z zakresu druku 3d oraz narzędzi i procesów w IT. Zawodowo od 14 lat związany z tematyką zapewniania jakości w rożnych obszarach Herman - artysta z wykształcenia, generalista z przeszło 13 letnim stażem, ekspert w teksturowaniu złożonych obiektów 3D na potrzeby filmów i gier, twórca niezliczonych assetów, przedmiotów użytkowych i dziwnych, święcących i piszczących gizm.
Sprawdź tę listę imponujących modeli dinozaurów! Każdy znajdzie tu coś dla siebie, od początkującego ucznia, po wizjonera. ,,Rycząco" dobre wydruki 3D Dni zakupu zabawek formowanych wtryskowo w domach towarowych są policzone… A dzieje się tak dlatego, że drukowanie 3D staje się coraz tańsze i coraz bardziej popularne. Wiele osób, postrzega wydruki 3D między innymi, jakoCześć! Przygotowałem dla Was listę serwisów udostępniających modele do #druk3d. Lista powinna przydać się w szczególności tym, którzy nie potrafią jeszcze samemu wymodelować potrzebnych im części, lub zwyczajnie nie mają na to czasu. W poniższym zestawieniu znajduje się kilka perełek, jak np. baza modeli medycznych, czy baza modeli kosmicznych udostępnionych przez NASA. Na pewno każdy znajdzie na tej liście coś dla – w osobnym artykule przygotowałem listę polskich stron, blogów, serwisów i kanałów YouTube poświęconych drukowi 3D :)Wyszukiwarki modeli 3DSTLfinder – wyszukiwarka plików STL, która przeczesuje wiele różnych serwisów w poszukiwaniu modeli 3D,Yeggi – serwis działający na identycznej zasadzie, jak STL finder,Yobi 3D – jeszcze jedna multiwyszukiwarka modeli do druku,Bazy modeli 3D tworzone przez społecznośćThingiverse – jeden z największych serwisów z modelami 3D tworzonymi przez społeczność,GrabCAD – duża baza modeli 3D (nie tylko STL),3D Content Central – pokaźna baza zawierająca dużą ilość technicznych modeli 3D (elektronika, mechanika, itp.),YouMagine – kolejna baza plików STL udostępnianych przez społeczność,Pinshape – duża baza zarówno darmowych, jak i płatnych modeli 3D,Zortrax Library – baza plików STL udostępnianych przez społeczność zgromadzoną wokół drukarek Zortrax oraz przez samego Zortraxa,XYZ 3D Gallery – podobnie jak wyżej, tylko ze społecznością drukarek XYZ,Tinkercad – baza modeli utworzonych przez użytkowników aplikacji Tinkercad,3D Warehouse – podobny serwis, ale gromadzący wokół siebie społeczność oprogramowania SketchUp,NIH 3D – interesująca baza medycznych i chemicznych modeli 3D (w różnych formatach),ShareCG – kolejna baza modeli do druku,3D CAD Browser – baza umożliwiająca pobieranie sporej ilości darmowych modeli. Modele płatne są dostępne po wykupieniu konta premium, lub po udostępnieniu w bazie swoich modeli,TF3DM – jeszcze jedna baza modeli,MyMiniFactory – kolejna baza modeli,Bazy modeli 3D udostępniane przez firmyIgus CAD – kompletna baza modeli 3D produktów Igus (szyny, prowadnice, wózki, łożyska, itd.),NASA – modele 3D udostępnione przez NASA,Dremel 3D Idea Builder – baza udostępniona przez producenta drukarki Dremel 3D Idea Builder,The Forge – baza modeli autorstwa Zheng3,Sklepy z modelami 3DStlhive – sklep zawierający sporą ilość darmowych modeli 3D,Turbo Squid – sklep z modelami 3D dla profesjonalistów,CGtrader – kolejny sklep z modelami 3D,Squir – sklep z modelami samochodów,3DAGOGO – kolejny sklep z modelami do druku 3D (część modeli jest darmowych),Cults 3D – i jeszcze jeden sklep (tutaj również część modeli można pobrać za darmo),3D Export (PL) – sklep z modelami 3D (nie tylko do druku) z polską wersją językową,Redpah – jak by komuś było mało sklepów, to jest jeszcze jeden,Mam nadzieję, że powyższe zestawienie ułatwi i przyspieszy Waszą pracę nad nowymi projektami, które będziecie zgłaszać do naszego konkursu. Sam dosyć regularnie przeglądam te serwisy w poszukiwaniu gotowych komponentów do swoich projektów. Ostatnio np. zacząłem pracować nad automatycznym sliderem do kamery:Wymodelować musiałem jedynie te półprzezroczyste niebieskie części, które będą drukowane na drukarce 3D. Nie było sensu tracić czasu na modelowanie całej reszty, dlatego szynę wraz z wózkiem ściągnąłem z bazy Igusa, a znormalizowane modele łożysk, kółek zębatych i silnika Pololu znalazłem w pozostałych serwisach :) Trzeba sobie ułatwiać życie!Jeżeli znacie jakiś serwis, którego nie ma na tej liście, dajcie koniecznie znać. Postaram się na bieżąco ją aktualizować :)Udanych wydruków!Pozdrawiam Łukasz Autor wyślij wiadomość do autoraUrodzony majsterkowicz, który w wieku 8 lat skubnął mamie żelazko i rozkręcił je na części pierwsze.
Moja pierwsza drukarka 3D: https://youtu.be/IXiEwkwXhb0Moja drukarka ANYCUBIC I3 Mega X 2020 cena: https://bit.ly/2PKZwOEREKOMENDACJE ZAKUPOWE: https://testInformujemy, iż nasz sklep internetowy wykorzystuje technologię plików cookies a jednocześnie nie zbiera w sposób automatyczny żadnych informacji, z wyjątkiem informacji zawartych w tych plikach (tzw. „ciasteczkach”). Strona główna Kategoria: Strefa wiedzy Dodano: 12 lipca 2020 Wyświetlono: 1796 Druk 3D to stale rozwijająca się dziedzina. Jeśli dopiero zaczynasz przygodę z drukowaniem 3D, liczba możliwości i aplikacji może wydawać się tak ogromna, że na początku może być nieco przytłaczająca. W tym przewodniku po drukowaniu 3D dla początkujących wyjaśnimy, czym dokładnie jest druk 3D, jak to działa, jakie materiały są najlepsze dla początkujących i czego potrzebujesz, aby zacząć. Co to jest druk 3D? Druk 3D to proces tworzenia trójwymiarowego obiektu, zwykle wykonywany przez systematyczne nakładanie warstw materiału na siebie. Drukarka odczytuje plik cyfrowy z komputera, który dyktuje, jak warstwować materiał, aby zbudować obiekt. Dlatego drukowanie 3D jest również znane jako wytwarzanie przyrostowe. Druk 3D i wytwarzanie przyrostowe są w większości synonimami, chociaż można usłyszeć wytwarzanie przyrostowe używane częściej w kontekście masowej konsumpcji lub masowej produkcji. Jak drukować w 3D W zależności od konkretnego wydruku, który planujesz wykonać, może być więcej lub mniej etapów procesu. Ale ogólnie drukowanie 3D obejmuje następujące czynności: Krok 1: Utwórz lub znajdź projekt Pierwszy etap drukowania 3D zwykle rozpoczyna się na komputerze. Musisz stworzyć swój projekt za pomocą oprogramowania do projektowania 3D, zazwyczaj oprogramowania CAD (projektowanie wspomagane komputerowo). Jeśli nie jesteś w stanie samodzielnie stworzyć projektu, możesz również znaleźć wiele bezpłatnych zasobów online z bezpłatnymi projektami. Krok 2: Eksportuj plik STL Po utworzeniu lub wybraniu projektu należy wyeksportować lub pobrać plik STL. Plik STL przechowuje informacje o koncepcyjnym obiekcie 3D. Krok 3: Wybierz materiały Zazwyczaj przed wydrukowaniem możesz mieć pojęcie o tym, jakiego rodzaju materiału użyjesz. Dostępnych jest wiele różnych materiałów do drukowania 3D i możesz je wybrać na podstawie właściwości, które chcesz, aby posiadał Twój obiekt. Omówimy to bardziej szczegółowo poniżej. Krok 4: Wybierz parametry Następnym krokiem jest podjęcie decyzji o różnych parametrach obiektu i procesie drukowania. Obejmuje to podjęcie decyzji o rozmiarze i umiejscowieniu wydruku. Krok 5: Utwórz Gcode Następnie zaimportujesz plik STL do oprogramowania do krojenia, takiego jak BCN3D Cura. Oprogramowanie do krojenia konwertuje informacje z pliku STL na Gcode, czyli specjalny kod zawierający dokładne instrukcje dla drukarki. Krok 6: Drukuj To wtedy dzieje się magia! Drukarka utworzy obiekt warstwa po warstwie. W zależności od rozmiaru przedmiotu, drukarki i użytych materiałów, zadanie można wykonać w ciągu kilku minut lub kilku godzin. W zależności od tego, jaki ma być produkt końcowy lub zastosowanego materiału, po wydrukowaniu mogą wystąpić dodatkowe etapy obróbki końcowej, takie jak malowanie, szczotkowanie proszku itp. Do czego służy druk 3D? Druk 3D może być wykorzystywany zarówno rekreacyjnie, jak i zawodowo, w różnych branżach. Znajduje zastosowanie w wielu różnych dziedzinach i sektorach, od branży opieki zdrowotnej po inżynierię, a nawet modę. Coraz częściej druk 3D jest postrzegany jako trwałe i ekonomiczne rozwiązanie do tworzenia prototypów i narzędzi dla różnych projektów i procesów produkcyjnych. Pozyskiwanie prototypów może być zazwyczaj czasochłonne i kosztowne, co wymaga od firm polegania na producentach zewnętrznych. Druk 3D umożliwia firmom szybkie wykonanie jednostek przedmiotu, narzędzia lub prototypu we własnym zakresie. Świetnym tego przykładem jest firma obuwnicza Camper. Własne drukowanie 3D pozwoliło im przekształcić trwający prawie półtora miesiąca proces modelowania i projektowania w operację trwającą tylko kilka dni. Przewodnik dla początkujących po drukowaniu 3D: od czego zacząć Czego więc potrzebujesz, aby rozpocząć drukowanie 3D? Twoje konkretne potrzeby będą zależeć od tego, dlaczego i co chcesz drukować, ale ogólnie rzecz biorąc, należy wziąć pod uwagę trzy kwestie, które należy wziąć pod uwagę: Drukarka 3D Filament Oprogramowanie Jeśli planujesz tworzyć własne projekty, potrzebujesz również odpowiedniego oprogramowania do projektowania. Ale, jak wspomnieliśmy wcześniej, możesz również znaleźć wiele bezpłatnych zasobów online do pobierania projektów. Jeśli nie kupiłeś jeszcze drukarki 3D, mamy przewodnik, który pomoże Ci przejść przez najważniejsze kwestie. Filamenty Materiał, zwany również filamentem, który wybierzesz do wydruku, będzie zależał od wielu różnych czynników. Chcesz, aby Twój obiekt był elastyczny? Odporne na ciepło? Czy musi być bardzo trwały? To tylko niektóre z czynników, które należy wziąć pod uwagę przy wyborze filamentu. Ogólnie rzecz biorąc, większość początkujących zaczyna od PLA. Dzieje się tak, ponieważ PLA jest opłacalny i zazwyczaj łatwy do drukowania w standardowej konfiguracji. W zależności od konkretnego projektu PLA może być dobrym materiałem początkowym. PET-G jest również uważany za materiał przyjazny dla początkujących, chociaż jest nieco bardziej techniczny niż PLA. Jednak jest świetny dla branż takich jak inżynieria i produkcja. Jest to dobry materiał na funkcjonalne prototypy, ponieważ może wytrzymać wyższe temperatury i ma inny skład chemiczny, który jest idealny do tych zastosowań. Oprogramowanie Istnieją dwa ważne programy do drukowania 3D: oprogramowanie CAD i oprogramowanie do przygotowania modelu do druku. Zwykle można użyć dowolnego systemu CAD, który może stworzyć funkcjonalny model. CAD jest niezbędny, jeśli chcesz tworzyć własne modele i obiekty. Musisz mieć możliwość wyeksportowania pliku STL z oprogramowania CAD. Oprogramowanie do przygotowania modelu do druku to druga część równania. To oprogramowanie tłumaczy plik STL na język zrozumiały dla drukarki. Gcode zawiera informacje o ruchu, które informują drukarkę, jak i gdzie przesunąć swoją oś, a także ile materiału ma być zdeponowane. Gcode jest wysyłany do drukarki za pośrednictwem karty SD lub Wi-Fi. Wnioski Druk 3D jest teraz bardziej przyjazny dla początkujących niż kiedykolwiek. Na początku wiele osób postrzegało drukowanie 3D jako coś niedostępnego dla szerokiej publiczności, ale to uczucie się zmienia i nie bez powodu. Chociaż doskonalenie wydruków i techniki wymaga praktyki, nauka drukowania 3D jest osiągalną umiejętnością. Źródło: .
