PoradyDrzewa i krzewyDrzewa w ogrodzie Dla Słowian i Germanów lipa była drzewem świętym. Występuje w czeskiej heraldyce, w herbach miast i tysiącach nazw miejscowości. Tylko w Niemczech naliczono ich ponad 850, z powszechnie znanym Lipskiem na czele. Nic dziwnego, że i dzisiaj lipa jest lubiana i chętnie sadzona w przydomowych ogrodach. Lipa należy do najbardziej atrakcyjnych i pożytecznych gatunków drzew ogrodowych. Parasol zielonych liści zapewnia cień, a niezliczona ilość kwiatów roztacza przyjemny aromat. Tyle tylko, że żyjąca ponad 500 lat i dorastająca do 40 m wysokości lipa przestaje z czasem mieścić się we współczesnym ogrodzie. Nie pozostaje nic innego, jak tylko poprzez przycinanie ograniczyć wzrost tego wspaniałego drzewa. Lipa znosi zabieg przycinania bardzo dobrze. Posiada genetycznie uwarunkowane duże zdolności regeneracyjne i nawet ewentualne zbyt mocne cięcie nie musi pozostawić trwałych śladów. Jak wykonać zabieg przycinania lipy? Lipa ze względu na swoje miękkie drewno i mocną budowę daje się dobrze formować. Niemniej jednak zawsze, kiedy przycina się drzewo, powstają zranienia. Aby możliwie ograniczyć szkody, należy zwracać uwagę, aby: używać wyłącznie czystych i ostrych narzędzi do przycinania drzew; zdezynfekować sprzęt przed użyciem; usuwać stare i zmurszałe gałęzie; unikać obić i zarysowań pozostających gałęzi; w przypadku grubych gałęzi wykonywać najpierw podcięcie na dolnej stronie (włókna ściskane) do momentu lekkiego zaciskania piły, a dopiero potem cięcie ścinające z góry – uniknie się w ten sposób odłamania gałęzi od drzewa; odciąć gałąź najpierw w odległości ok. 10 cm od pnia i dopiero potem skrócić pozostałość, nie uszkadzając drzewa. Lipa ze względu na swoje miękkie drewno i mocną budowę daje się dobrze formować Kiedy należy wykonać przycinanie lipy? 1. Przycinanie lipy od października do marca Cięcie lipy w okresie zimowym wykonuje się zwykle w przypadku drzew starszych, aby skorygować koronę. Ten termin jest różnie oceniany. Za zimowym cięciem przemawia zachowanie w drzewie substancji rezerwowych. Drzewo gromadzi zapasy głównie w korzeniach, pniu i grubych gałęziach. Jeśli cienkie gałęzie zostaną zimą usunięte, strata jest z tego powodu stosunkowo niewielka. Problemem podczas zimy jest jednak gojenie ran. Ze względu na mocno spowolnione procesy przemiany materii, drzewo bardzo powoli buduje bariery obronne, aby chronić się przed chorobami grzybowymi i innymi patogenami. Te są wprawdzie zimą również mało aktywne, niemniej jednak wyrządzają drzewu więcej szkody, niż na przykład wiosenne albo letnie. 2. Przycinanie lipy w czerwcu Czerwiec jest dobrym miesiącem na usunięcie dolnych gałęzi bocznych lipy. Pod warunkiem oczywiście, że chodzi o uzyskanie pięknego wysokiego pnia. Należy uważać, aby nie zranić nasady gałęzi. Aby uniknąć rozdarcia gałęzi, trzeba zachować zasady bezpiecznego przycinania, z podcinaniem grubszych gałęzi włącznie. 3. Przycinanie drzewa we wrześniu Aby młodym lipom nadawać określoną formę, należy je przycinać, kiedy jeszcze mają liście. Z liśćmi na drzewie można znacznie lepiej ocenić kształt korony. Najlepszym czasem do wykonania takiego cięcia jest okres na krótko przed zrzucaniem liści. Podczas całego okresu wegetacyjnego można dzikie pędy odroślowe lipy po prostu usuwać. Proponowane dla Ciebie
Lipa srebrna. Pierwszą jest lipa letnia wielkokwiatowa, która kwitnie w pierwszej połowie czerwca, kiedy jest ciepło. Po około dwóch tygodniach nadchodzi kolej na zimową lipę, która wraz z lipą holenderską zakwitnie do około połowy lipca. Lipy krymskie i lipy srebrne kończą okres kwitnienia do początku sierpnia.Jesteś tutaj: Home / Herbaty / Herbata z liści morwy – jak działa i jak przygotować? Herbata z liści morwy białej jest od wieków jednym z podstawowych napojów zdrowotnych w medycynie chińskiej. Picie herbaty z liści morwy daje wiele korzyści dla organizmu, przede wszystkim obniża poziom cukru we krwi. Jak przygotować wartościowy napar z liści morwy? Liście morwy mają różnorodne zastosowania kulinarne, lecznicze i przemysłowe. Są bardzo smaczne i powszechnie używane do wyrobu nalewek i herbat ziołowych. Jakie ma właściwości herbata z liści morwy białej? Herbata wytwarzana z liści morwy białej wpływa korzystnie na funkcjonowanie organizmu pod wieloma względami. Jak wynika z badań, liście morwy mają wszechstronne zastosowanie i działanie prozdrowotne. Uważa się, że ich spożywanie pomaga w obniżaniu poziomu cholesterolu i walce ze stanami zapalnymi. Poza zawartością wielu niezbędnych składników odżywczych i przeciwutleniaczy herbata hamuje wchłanianie węglowodanów przez organizm. Ta właściwość herbaty z morwy czyni ją doskonałym napojem dla diabetyków, który pomaga w stabilizowaniu poziomu cukru we krwi. Herbata z liści morwy zawiera:• przeciwutleniacze wzmacniające odporność• przeciwnowotworowe alkaloidy• 18 aminokwasów• wapń• potas• sód• magnez• witaminy• 0,01% lub brak kofeiny Liście morwy białej Obniża poziom cukru we krwi i insuliny. Przeciwcukrzycowe działanie liści morwy było już znane w medycynie chińskiej. Chińczycy wykorzystywali związki zawarte w liściach tej rośliny w profilaktyce i leczeniu cukrzycy. Z perspektywy diabetyka istotny jest szczególnie jeden związek chemiczny zawarty w liściach morwy, a mianowicie- 1-deoksynojirimycyna (DNJ). Moranolina hamuje poposiłkowy poziom glukozy we krwi i w tej sposób minimalizuje ryzyko wystąpienia insulioodporności i cukrzycy II. Potwierdzają to badania na szczurach przeprowadzone przez japońskich naukowców. Odkryli oni, że spożycie przez zwierzęta ekstraktu z morwy przed podaniem im węglowodanów znacznie tłumiło normalny wzrost poziomu glukozy we krwi po posiłku. Warto w tym miejscu podkreślić, że dawka DNJ w liściach morwy, która zapewnia odpowiednie działanie, wynosi (6 mg DNJ/60 kg wagi człowieka). Niestety zawartość DNJ w tej roślinie różni się w zależności od odmiany i sposobu parzenia herbaty. Średnia zawartość tego w związku w 100 g suchej masy liściach to około 100 mg, co nie jest wystarczające do osiągnięcia zdrowotnego efektu. Jeżeli kupujesz herbatę morwy ze względu na jej efekt przeciwcukrzycowy, sprawdź najpierw zawartość tego związku w suchej masie. Produkowane są już herbaty zawierające optymalne stężenie moranoliny. W ten sposób już wypicie jednej filiżanki (230 ml) herbaty morwowej wzbogaconej wystarczającą ilością DNJ (6,5 mg), wystarczy, aby skutecznie tłumić poposiłkowy poziom glukozy we krwi. Wspiera funkcjonowanie serca. Niektóre badania sugerują, że ekstrakt z liści morwy może poprawić zdrowie serca poprzez obniżanie poziomu cholesterolu i ciśnienia krwi, zmniejszenie stanu zapalnego i zapobieganie miażdżycy – nagromadzeniu płytki w tętnicach, które może prowadzić do chorób więcej, badania na zwierzętach wskazują, że liście tej rośliny mogą skutecznie obniżać ryzyko chorób serca. Regularne picie naparu z liści morwy zmniejsza ryzyko miażdżycy naczyń krwionośnych i uszkodzenia komórkowe oraz wysokie ciśnienia krwi. Może zmniejszyć stany zapalne w organizmie. Liście morwy zawierają liczne związki przeciwzapalne, w tym przeciwutleniacze badania sugerują, że liście morwy mogą zwalczać stany zapalne i niwelować stres oksydacyjny, który powoduje choroby przewlekłe. Badania na myszach na diecie wysokotłuszczowej pokazują, że suplementy z tego liścia zmniejszały markery stanu zapalnego, takie jak białko C-reaktywne, a także markery stresu oksydacyjnego, takie jak dysmutaza ponadtlenkowa (enzym, który wg badań odgrywa ważną rolę w powstawaniu nowotworów). Morwa biała herbata suszona liście - 500g – cena : 19,00 zł Kup morwa biała herbata sklep go4taste Pomaga w odchudzaniu. Picie herbaty z liści morwy może być doskonałym uzupełnieniem diety odchudzającej. Moranolina (1-deoksynojirimycyna) zawarta w liściach morwy może pomagać w wypłukiwaniu węglowodanów i skrobi z organizmu. W ten sposób nie zmieniają one się w glukozę i nie doprowadzą do podwyższenia cukru we krwi. Możesz również wybrać w formie owoców: morwa owoc biała lub morwa czarna suszona. Inne potencjalne korzyści zdrowotne. Chociaż na razie nie dysponujemy większą ilością badań, wiadomo, że liście morwy mogą oferować wiele innych korzyści zdrowotnych. Obejmują one: Działanie przeciwnowotworowe. Niektóre badania łączą ten liść z działaniem przeciwnowotworowym szczególnie w przypadku raka szyjki macicy i wątroby;Poprawa kondycji wątroby. Testy i badania na zwierzętach wykazały, że ekstrakt z liści morwy może chronić komórki wątroby przed uszkodzeniem i zmniejszać stany zapalne wątroby Jak zaparzyć przeciwcukrzycową herbatę z suszonych liści morwy? Herbata z liści morwy białej ze względu na skład i działanie szczególnie polecana jest to diabetykom, osobom chorym na miażdżycę, a także tym którzy, chcą zredukować tkankę tłuszczową i przyspieszyć odchudzanie. Herbatę na obniżenie cukru można przygotować zarówno ze świeżych liści morwy, jak i suchych liści morwy. W poniższym przepisie wykorzystujemy naturalnie suszone liście morwy białej. Składniki 1 łyżeczka suszonych liście morwy białej100 ml wrzącej wody Przygotowanie Przygotowywanie przeciwcukrzycowej herbaty z suszonych liści morwy białej jest bardzo proste i nie wymaga zaawansowanych że do ceramicznego lub szklanego kubka/naczynia wsypiemy łyżeczkę liści morwy. Następnie zalewamy liście 100 ml gorącej wody i przykrywamy, aby herbata dobrze się zaparzyła. Trzymamy herbatę pod przykryciem przez 3-5 minuty. Najlepiej pić herbatę przed posiłkiem. Jedną z głównych właściwości tak przygotowanej herbaty jest obniżanie poziomu cukru we krwi. Zawarte w naparze składniki hamują aktywność enzymów, które są odpowiedzialne za rozkład cukrów. Herbata z morwy, kiedy pić? Przed czy po jedzeniu? Kiedy najlepiej jest pić herbatę z morwy? Najlepsze efekty uzyskamy, jeśli herbatę z morwy będziemy spożywać około 15 minut przed posiłkiem. W ten sposób związek DNJ zawarty w liściach herbaty zapobiegnie wchłanianiu cukrów, które dostają się do żołądka. Ile pić herbaty z morwy białej? Rekomendowana dawka herbaty z liści morwy powinna być dostosowana do potrzeb organizmu. Dziennie powinno spożywać się od 2 do nawet 6 filiżanek herbaty. Herbatę należy wprowadzać do diety stopniowo. Najlepiej zacząć od jednej lub dwóch filiżanek dziennie (od 1 do 2 gramów/łyżeczek na filiżankę) i stopniowo zwiększać spożycie. Średnio dzienna dawka liści morwy białej w postaci naparu powinna wynosić od 4 do 10 gramów (4 do 10 łyżeczek). Możliwe efekty uboczne picia herbaty z morwy białej Chociaż herbata z liści morwy jest wytwarzana z naturalnych składników, możliwe jest, że po spożyciu tego napoju może wystąpić kilka skutków ubocznych. Ze względu na to, że liście morwy białej wpływają na przyswajanie węglowodanów może wystąpić epizod hipoglikemii lub zbyt niski poziom cukru we krwi. Jeśli jesteś cukrzykiem lub przyjmujesz leki regulujące poziom cukru we krwi, ważne jest, aby skonsultować się z lekarzem przed wypiciem tej poziom potasu w herbacie z morwy sprawia, że napój ten jest niebezpieczny dla każdego, kto cierpi na choroby nerek lub przyjmuje jakiekolwiek leki na bazie potasu. Z picia tej herbaty powinny również zrezygnować kobiety w ciąży oraz mamy karmiące piersią. Można być też uczulonym na liście morwy, ale nie zadawać sobie z tego sprawy. Jeśli zaczniesz wykazywać objawy reakcji alergicznej – świszczący oddech, pokrzywkę, szybki puls – przestań pić herbatę i natychmiast skontaktuj się z lekarzem. Zobacz też: Morwa biała owoce i jej właściwości.Gdy robi się chłodniej, jest to idealny czas na herbatę. Rozgrzewająca herbata z imbirem to idealna herbata na przeziębienie. Kiedy dodasz do herbaty imbir, nie tylko zmienisz smak herbaty, ale również dodasz napojowi cennych właściwości. Herbata z imbirem będzie dla Ciebie najlepsza, jeśli dolega Ci kaszel i ból gardła.
Dzień dobry, Czy lubicie ziołowe herbaty? Wiem, że tak: często dostaję od Was maile dotyczące tego, jak przyrządzać taką ziołową herbatkę, chcecie wiedzieć, czy są jakieś wytyczne, dotyczące robienia własnych mieszanek (jedna podstawowa: mieszamy rzeczy, które są dla nas bezpieczne:-)) i co ciekawego można przygotować latem? Picie herbatek ziołowych jest chyba jedną z najstarszych tradycji zielarskich na świecie: w przeszłości mieszkańcy różnych części świata mieli swoje wybrane zestawy ziół, które popijali dla zdrowia i przyjemności! Tak zwane „herbatki rekreacyjne” („recreational teas”) bardzo często przygotowywane były właśnie teraz: na początku lata. Popularnością cieszyły się zarówno świeże zioła, jak i susz zbierany na ciemną i długą jesień. Rozpoczyna się lato i dzisiaj przygotowałam dla Was zestawienie ciekawych, smacznych, zdrowych i orzeźwiających letnich herbatek! Mam nadzieję, że tym sposobem pomogę Wam w uprzyjemnieniu ziołowego sezonu! Będzie kolorowo, ziołowo, smacznie i pachnąco:) Z tego postu dowiecie się: 1. Jak prawidłowo przygotować ziołowe herbatki 2. Na końcu znajdziecie dwa pyszne przepisy! Gdzie się podziały ziołowe herbatki? Zastanawialiście się czasami, dlaczego królują u nas herbaty zielone i czarne? Jestem wielką fanką herbacianych naparów i wychowałam się w małopolskim domu, gdzie piło się olbrzymie ilości czarnej, granulowanej lub liściastej herbaty. Babcia robiła mi ją na śniadanie, obiad i kolację. Każde przyjście gości zaczynało się od rytualnego: „A może herbaty?”. To nic, że była to dziesiąta herbata tego dnia, trzeba było wypić choćby szklankę. Wtedy bardzo popularne były szklanki wykonane z cienkiego szkła, które parzyły w palce i nie zawsze chciało mi się zakładać na nie taki specjalny koszyczek. Oczywiście dla gości były eleganckie filiżanki ze złoceniami. Potem był Duralex, a teraz mamy wszystko i możemy sobie wybierać, w czym pijemy herbatę. Obecnie wiele się zmieniło: herbat w sklepach jest coraz więcej. Możemy dostać herbaty aromatyzowane dostępne w marketach, możemy też bez większego problemu kupić tak szlachetne perełki jak słynną japońską gyokuro. Nie zmieniło się jednak jedno: nadal głównie pijemy herbaty czarne i zielone. Tymczasem, mamy bogate tradycje zbierania własnych herbat ziołowych! W wielu regionach Europy nadal zbiera się herbatki ziołowe Podczas moich wyjazdów w różne miejsce Europy widzę, że w wielu krajach nadal zbiera się i suszy zioła na herbatę („czaj”, „arbatę”, „herbatę” – naprawdę nikt się nie przejmuje językowymi purystami, którzy twierdzą, że herbata to tylko z krzewu Camellia sinensis:). Moja Babcia opowiadała mi, że latem zbierali na zimę kilka ziół, zarówno tych polnych jak i rosnących w ogrodzie. Miętę, szałwię, lipę, krwawnik, dziurawiec, dziką miętę, a potem takie mieszanki pili przez całą zimę. U nas moda na zbieranie własnych ziół odeszła do lamusa(chociaż Wiem, że wielu z Was nadal pielęgnuje tę tradycję! <3), jednak wciąż są miejsca na świecie, gdzie ziołowe herbatki są na porządku dziennym! Gdy byłam w Rumunii, kobiety pokazywały mi całe naręcza suszonych ziół, które zbierają na zimę. Popijają je potem jako herbatę, trochę zdrowotną, a troszkę rekreacyjną (jest nawet taki etnobotaniczny termin: recreational teas– herbaty ziołowe pite troszkę dla zdrowia, troszkę dla przyjemności). W wielu miejscach ziołowe herbatki są czymś zupełnie naturalnym. Nie trzeba ich reklamować, nie trzeba przypisywać im cudownych właściwości uleczenia wszelkich chorób. Po prostu robi się mieszankę ze znanych, łatwo dostępnych ziółek i popija! Myślę, że warto jest wprowadzić taką tradycję u siebie w domu i część herbat zastąpić mieszankami ziołowymi. Ziołowe ABC czyli jak można przygotować ziołową herbatkę? Herbatkę ziołową możemy przygotować na klika sposobów (nie będę tutaj za bardzo wchodzić w terminologię, a zainteresowanym radzę zerknąć do książek zielarskich). To, co znajdziecie poniżej jest moim własnym rozróżnieniem, wynikającym z przeróżnych eksperymentów! W formie herbatek pije się zazwyczaj pachnące rośliny aromatyczne oraz takie, które mają wiele substancji czynnych dobrze rozpuszczalnych w wodzie. Pyszną herbatę zrobimy więc z liści (melisa, mięta, fantastyczna i moja ulubiona – werbena cytrynowa), kwiatów (róża, rumianek, kwiaty lipy). Gorzej będzie z herbatką np. z pędów sosny, ponieważ żywice słabo rozpuszczają się w wodzie. Do herbatek letnich najbardziej nadają się aromatyczne części miękkie roślin. W dużym skrócie, jeśli tradycyjnie z czegoś przygotowywano herbaty, to z dużym prawdopodobieństwem będzie to herbata bezpieczna i zdrowa! Herbatki można przygotować na kilka sposobów. Oto moje ulubione: Jak więc możemy przygotować naszą ziołową herbatkę? Cóż, to nie tylko klasyczny napar :) W formie odwaru/wywaru wodnego – (zazwyczaj w ten sposób przygotowuje się korzenie) . W skrócie: zalewamy zioła wodą, najlepiej miękką (ja korzystam z wody filtrowanej BRITA), zagotowujemy, przecedzamy. W taki sposób bardzo często przygotowuje się zioła w Tradycyjnej Medycynie Chińskiej, gdzie często używa się suszonych grzybów, korzeni, owoców, pąków. Czasem wystarczy zagotować taką herbatkę przez kilkadziesiąt minut, czasami poleca się nawet kilka godzin. Wszystko zależy od rodzaju surowca. Ciekawostka: zioła chińskie często gotuje się w zupach „rosołowych”. Wtedy mamy w gotowym bulionie substancje czynne, które rozpuszczają się i w wodzie i w tłuszczu (sprytne, prawda?). Tak używa się wielu adaptogenów. Na zdjęciu: klasyczne adaptogeny. Reishi oraz astragalus W formie naparu. Najłatwiejsza forma przygotowania herbatki: zalewamy świeżą wodą i czekamy. Niemniej, nawet tutaj jest kilka rzeczy o których należy pamiętać (odsyłam Was do tego posta). Infuzje na zimno: bardzo ciekawy sposób, który sprawdza się głównie w miękkiej wodzie, przy delikatnych częściach roślin (pachnące liście, kwiaty). Zalewacie na noc np. młodą pokrzywę miękką wodą filtrowaną BRITA i rano pijecie wodę. Infuzje solarne i księżycowe (tutaj też najlepsza jest woda miękka – jeśli takiej nie macie, skorzystajcie z dzbanków filtrujących BRITA Marella, ja taki mam i używam). Bardzo rzadko stosowany, ale niezwykle piękny i romantyczny sposób– zostawiacie kubeczek z Waszą wybraną herbatą na słońcu, które delikatnie wydobywa aromat i pijecie po kilku godzinach. Wersja księżycowa to wariacja infuzji na zimno: zostawiacie kubeczek z kwiatami w promieniach światła księżyca, w ciepłą letnią noc i pijecie z pierwszą rosą o poranku. Już sobie wyobrażam, że rano piekę chleb, czekam aż wyrośnie i w między czasie popijam księżycową herbatkę różaną. Tak będzie, zobaczycie! Świetna koncepcja, prawda? Herbaty fermentowane/kombucze: mało znane w Polsce, ale przeze mnie ukochane. Macie herbatę, macie matkę herbacianą i macie laktobakterie. Czy może być coś bardziej szalonego? Przykładem takiej herbatki jest kombucza hibiskusowa. Ziołowe ABC, czyli jaka woda do ziołowej herbatki? Przede wszystkim polecam Wam i będę polecać miękką wodę, tak jak wspominałam, ja korzystam z rozwiązań filtrujących BRITA (nie mylcie wody miękkiej z wodą destylowaną. Używając takiej wody otrzymacie smaczniejszy napar o lepszych właściwościach (nie tylko smakowych i wizualnych, ale i zdrowotnych). Dla przypomnienia – napary herbaciane czy ziołowe nie lubią zbyt twardej wody, takiej jaką ma większość z nas. Jeżeli woda jest zbyt twarda, to nasza herbata nie zaparzy się dobrze, może być mętna i będzie mieć kożuch na swojej powierzchni. Woda powinna być przegotowana i co najważniejsze, do każdej herbaty – świeża. Dlaczego pijemy zielone herbaty z dużym namaszczeniem, a ziołowe nie powinny być traktowane tak samo? Do ziołowych herbatek najlepsza jest woda miękka oraz koniecznie świeża. Jaka temperatura? Zdania są podzielone. Jeśli robicie herbatkę to i tak część olejków eterycznych ucieknie, nie ma takiej mocy, aby został y:-). Ja osobiście zalewam zioła w momencie, kiedy woda przestanie się gotować. Wydaje mi się, że optymalną temperaturą jest 85 – 90 stopni. Czyli w sam raz tyle, żeby przelać wodę do glinianego dzbanuszka i zaparzyć. Wybór należy do Was! Ja mam wodę średnio twardą, herbatki które Wam pokażę zaparzam na bazie wody kranowej, poddanej filtracji. Czasem mniej znaczy więcej, czyli jak komponować smaczne herbatki ziołowe? Och, to jest dopiero pytanie! Komponowanie składników do ziołowych herbatek to przyjemność i zabawa! Ale uwaga na pewne haczyki, które mogą nieco ostudzić zapał osób początkujących. Wyobraźcie sobie bowiem, że robicie romantyczną herbatkę lawendową. Już czujecie ten fantastyczny aromat. Dodacie do niej jeszcze może koszyczek rumianku albo nagietek, czyż taka herbatka nie będzie fantastyczna? Podpowiem Wam: nie będzie:-). Większość kwiatów, które intensywnie pachną, ma też intensywny smak, często gorzkawy i często dodaje się je do mieszanek ze względu na atrakcyjny wygląd, niekoniecznie na smak. Jednak w odpowiedniej ilości, szczypta kwiatów nie zaszkodzi, a wygląda pięknie. Pamiętajcie tylko o odpowiednich proporcjach. Kilka podstawowych zasad. Warto trzymać się kilku zasad przygotowania herbatki ziołowej i będzie dobrze! zazwyczaj rośliny suszone mają mocniejszy smak (ale słabszy aromat); używamy mniej części suchych niż części świeżych (bo suszone liście straciły już wodę, więc mają więcej substancji czynnych); im dłużej zaparzamy, tym mocniejszy smak herbaty uzyskamy; herbatki o łagodnym smaku warto „podbijać” smakami cytrusowymi albo kwaśnymi – dzięki temu są smaczniejsze; herbatki rekreacyjne pijemy dla przyjemności – nie takie same, nie w dużych ilościach i nie przez długi czas;jeśli mamy jakąś dolegliwość albo jesteśmy w ciąży i karmimy piersią, najpierw pytamy lekarza, czy dana roślina jest dla nas:) To nie jest rumianek, to maruna bezwonna, ale wyglądała tak pięknie, że nie mogłam jej nie sfotografować :) Z czego zrobić letnie herbatki? Oczywiście lista jest długa, dlatego tutaj opowiem Wam o tym, co sama lubię i chętnie używam: liście malin (im są młodsze, tym lepsze: ja mam u siebie późno owocujące odmiany): dają fantastyczną herbatkę dla kobiet, zasobną w minerały, oczywiście można do naparu herbacianego dodać kilka świeżych malin:); liście jeżyn –mają podobne zastosowanie jak maliny; liście poziomki – również ciekawy dodatek, mają działanie przeciwzapalne i ściągające; owies w fazie mlecznej (proszę nie przegapcie i przeczytajcie post na ten temat, bo jeśli nie uzbieracie go sami, to potem nigdzie nie kupicie takiego dobrego owsa). Zaparzony, staje się znakomitym, ożywczym tonikiem wzmacniającym układ nerwowy. Proszę, proszę, poszukajcie teraz ziela owsa, będziecie zadowoleni.. Pyszne zioła do herbatek, które dobrze smakują na świeżo (liście): melisa w przeróżnych odmianach uprawowych (cytrynowa, pomarańczowa etc.); mięta – posiadam w ogrodzie przeróżne smaki, moja ulubiona to mięta jabłkowa; hyzop lekarski – w niewielkich ilościach; werbena – piękny, cytrynowy zapach, ale polecam w małych ilościach; tymianek – delikatny, przyjemny zapach, o ile używamy go w niewielkich ilościach (potem robi się bardzo mocno zielny, a herbatka gorzka); bazylia – wiadomo:) rozmaryn – bardzo mocny zapach, do mieszanek pobudzających pamięć; szałwia – dla odważnych, w niewielkich ilościach; bazylia tajska – nasza ulubiona roślina herbaciana, fantastycznie pobudzająca kubki smakowe! Hyzop lekarski również jest ciekawym dodatkiem do herbatek… Kwiaty do herbatek: Kwiaty do herbatek: róże – najlepiej pachnące,aromatyczny dodatek do herbat; bergamotka – wiele osób ma monardę w ogrodzie i nie wie, że jej liście i kwiaty są nie tylko jadalne, ale wręcz bardzo smaczne; liście i kwiaty lawendy (w niewielkich ilościach); kwiaty lipy (jedna z najsmaczniejszych herbatek); kwiaty i liście nawłoci (to żółte ziele, które rośnie wszędzie); fermentowane kwiaty bzu lilaka; kwiaty forsycji; piołun (ale to dla miłośników gorzkiego smaku, raczej niewielu się znajdzie). Dodatkowo często dodaje się owoce dzikiej róży lub skórkę cytrynową, dla zwiększenia różnorodności smakowej. Do smaku herbatek ziołowych trzeba się czasem przyzwyczaić, ale czy nie inaczej było ze smakiem zielonej herbaty? Mi zajęło około dwóch lat, aby przekonać się do jej smaku. Teraz bardzo ją lubię! :) Liście truskawek i poziomek to fantastyczny składnik herbatek! Liście poziomki i truskawki można stosować zamiennie: pobudzają przemianę materii, działają lekko ściągająco , pobudzają apetyt. Tutaj używamy ich głównie do herbatki rekreacyjnej , jeśli jednak macie nadmiar poziomek albo truskawek, możecie zasuszyć ich młode listeczki i przygotowywać z mocniejsze napary: wtedy działają ściągająco, odkażająco, przeciwzapalnie, lekko napotnie i przeciwbiegunkowo. Słoneczna herbatka ogrodowa z truskawkami, poziomkami i miętą Do przyrządzania naparów słonecznych dobrze nadają się liście i kwiaty, zwłaszcza roślin intensywnie pachnących. Idealna tutaj będzie miętą czy melisa, ale także zioła, które normalnie dają dość mocny napar o wyrazistym smaku: tymianek czy szałwia (tutaj będą delikatniejsze). Do herbat słonecznych nadają się świeże zioła i kwiaty: są świetnym sposobem na wydobycie ich delikatnego aromatu. To, co otrzymamy będzie dość delikatnym napojem, bez goryczki, przypominającym czasem białe herbaty japońskie. Przy herbatach słonecznych bardzo ważna jest woda – powinna być miękka lub przynajmniej średnio twarda, ponieważ używamy tutaj wody w niższej temperaturze, więc zależy nam, aby wyciągnąć z naparu jak najwięcej aromatu (im bardziej miękka woda tym łatwiej jest to zrobić) Składniki: Mała garść świeżej mięty, Kilka liści truskawek i kilka owoców i/lub kilka liści poziomek i garść owoców, 2-3 gałązki tymianku (opcjonalnie), Opcjonalnie – kilka płatków pachnącej róży, 2-3 plasterki cytryny (najlepiej ekologicznej, chodzi o to, żeby nie było badziewia na skórce), 1 litr wody filtrowanej (używam wody filtrowanej BRITA), Duży słoik z przykrywką. Przygotowanie: Wszystkie zioła i cytrynę wkładamy do czystego słoika. Zalewamy filtrowaną wodą BRITA i lekko zakręcamy. Wystawiamy na działanie promieni słonecznych na około 5 godzin (im mocniej świeci słońce, tym smak będzie bardziej intensywny). Po tym czasie przecedzamy herbatę, dokładamy do niej kostki lodu (wedle uznania) lub pijemy ją letnią. Herbatka poziomkowo – tymiankowa Składniki: garść pachnących owoców poziomek lub 6-8 truskawek, bez szypułek, umytych, 7-8 liści poziomek lub truskawek (bez ogonków), 2-3 listeczki mięty lub gałązeczka świeżego tymianku, opcjonalnie: kilka ziarenek kardamonu i szczypta świeżo startej gałki muszkatołowej, 1 litr wody filtrowanej (używam w tym przepisie wody filtrowanej BRITA). Przygotowanie: Zagotowujemy świeżą wodę filtrowaną. Wyciągamy dzbanek lub karafkę, przepłukujemy gorącą wodą i odlewamy wodę, aby ogrzać naczynie. Wkładamy wszystkie składniki, zalewamy przegotowaną wodą filtrowaną i zaparzamy przez około 3 minuty. Herbatkę można zostawić także na dłużej (np. godzinę) do naciągnięcia. Napar podajemy na ciepło lub z kostkami lodu. Do dekoracji herbaty można wykorzystać również kwiaty truskawek. Podobał Ci się ten post ? Podaj dalej!Do suszenia zbiera się młode liście rośliny tuż przed kwitnieniem. Wtedy pokrzywa jest najbardziej bogata w cenne dla naszego zdrowia witaminy i mikroelementy. Najlepiej zrywać cztery do sześciu górnych listków. Na zbiory pokrzywy zabierz ze sobą duży wiklinowy koszyk, tak by listki się ze sobą nie sklejały. Kwiat lipy - surowiec. Kwiat lipy - Flos Tiliae, który zawiera flawonoidy, śluzy, olejeki i inne związki - znajduje bardzo szerokie zastosowanie jako środek napotny, przeciwkaszlowy oraz uspokajający. W szczególności używany jako namiastka herbaty. To właśnie kwiatostan lipy wraz z podsadką jest surowcem pozyskiwanym z drzewa lipy. Kwiat lipy, bardzo przyjemny i aromatyczny zbiera się, gdy większość kwiatów w kwiatostanie jest już znacząco rozwinięta, a sam zbiór prowadzi się do pełni kwitnienia lipy. Nie zrywa się kwiatów przekwitłych. Wobec tego, że lipa szybko przekwita, nie należy zwlekać ze zbiorem. Kwiat lipy zbiera się za pomocą drabinek, umożliwiających dotarcie do wyższych partii drzewa. Zbiór Kwiatu lipy powinno się przeprowadzać z uwagą i zachowaniem bezpieczeństwa a nader wszystko nie powinno się uszkodzić drzewa jak i samych gałęzi. Suszenie kwiatu lipy, żeby zachowała swoje właściwości - najlepiej suszyć w miejscu zacienionym tzw. suszarni naturalnej. Kwiat lipy należy ułożyć cienką, luźną warstwą. Po wysuszeniu pakować do toreb najlepiej papierowych. Z l kg suszu otrzymuje się średnio 3,5 kg kwiatów świeżych. Dobry surowiec kwiatu lipy powinien składać się z kwiatostanu wraz z podsadkami, barwa: kwiatów — żółtobiała, podsadki — jasnozielone. Surowiec nie może zawierać kwiatów przekwitłych, owoców, podsadek z plamkami. Dobrze wysuszony kwiat lipy charakteryzuje się przyjemnym, miodowym zapachem. Wilgotność do 12%. Uwaga. Nie zbiera się kwiatu z często wysadzanej w parkach lipy srebrzystej o kwiatach z odurzającym zapachem i większych od kwiatów omówionych gatunków lipy. Kwiat lipy działanie, Kwiat lipy zastosowanie i właściwości lecznicze Oba gatunki lipy dostarczają równie dobrego surowca zielarskiego, którym jest kwiatostan lipy - kwiat lipy z Łac. Inflorescentia Tiliae. Kwiat Lipy zbiera się całymi kwiatostanami wraz z podsadką, gdy większość kwiatów jest już rozwinięta, a reszta zaczyna się rozchylać. Jak wspomniane jest wcześniej - nie należy zbierać kwiatu lipy, który przekwita i ma zawiązane owoce. Kwiat lipy suszy się na rozłożonej cienko powierzchni w przewiewnym miejscu, najlepiej w cieniu lub w naturalnych suszarniach w temperaturze niższej niż 40"C. Po wysuszeniu kwiat lipy ma naturalny kolor, specyficzny miodowy zapach i słodkawy smak nieco ściągający. Kwiat lipy zawiera duże ilości związków śluzowych, garbniki, olejek eteryczny, flawonoidy, saponiny, kwasy organiczne oraz pektyny. Kwiat lipy ma właściwości lecznicze i działanie napotne, powlekające, przeciwkurczowe i moczopędne. Stosuje się je w postaci naparów przy chorobach gorączkowych, nieżytach dróg oddechowych, grypie, zapaleniu oskrzeli, dychawicy oskrzelowej, w stanach pobudzenia nerwowego, migrenie, wymiotach na tle nerwowym, zawrotach głowy, niektórych schorzeniach nerek i pęcherza, kolkach, biegunkach, miażdżycy, cukrzycy, chorobach reumatycznych. Zewnętrznie używa się do płukania jamy ustnej i gardła przyrządzając z nich odwary. Kwiat lipy jest dobry do kąpieli przy nerwobólach. Lipa drobnolistna - Tilia cordaia – Więcej na temat Rodzina: Lipowate Lipa drobno listna to drzewo o wysokości około 25 do 30 m, gęstej koronie drzewnej w kształcie nieco jajowatej, wysoko osadzonej. Kora lipy jest ciemna, silnie popękana. Młode gałązki nagie i cienkie, czerwonawobrunatne lub oliwkowobrunatne. Pączki jajowate o odcieniu brązowawym, błyszczące, okryte 2 ,3 łuskami. Dolna łuska sięga zwykle powyżej połowy pączka. Liście lipy drobnolistnej posiadają od 2 do 10 cm długości i są owalne, niesymetryczne u nasady, sercowate lub też skośnie ucięte. Na szczycie wyciągnięte w długawy wierzchołek a na brzegach ostro piłkowate, charakteryzujące się ciemnozielonym kolorem a od spodu stonowaną zielenią z kępkami włosków w miejscach unerwionych. Kwiat lipy to zebrane w tzw. kwiatostany wierzchotkowate, zawierające drobne kwiatki, wzniesione ku górze, podparte skórzastą, bladozieloną, silnie unerwioną, języczkowatą podsadką, która zrośnięta jest z szypułką kwiatostanu. Kwiat lipy jest 5-krotny, działeczki kielicha wolne, nieco zaostrzone a wewnętrzna cześć i na brzegu są owłosione. Płatki są żółto-białe, wolne, wąskolancetowate o długości 8 mm. Kwiat składa się z wielu pręcików ściętych u podstawy w 5 wiązek. Słupek 5 krotny, szyjce nagiej i prostej, krótszej od pręcików. Owoc stanowi orzeszek, jajowaty tępo zakończony na końcach lub też z 5 słabo zaznaczonymi kantami. Kwiat lipy kwitnie w lipcu. Występowanie lipy drobnolistnej to obszary w nizinnych lasach liściastych, dębowo grabowych lub też borze mieszanym. Spotykana jestrównież w niższych partiach górskich. Lipa szerokolistna Tilia platyphyllos – Więcej na temat Rodzina: Lipowate Drzewo lipy szerokolistnej osiąga wysokość nawet do 40 m a korona jego ma kształt okrągły. Pień, kora tak samo jak w przypadku lipy drobnolistnej jest ciemna. Kora spękana. Młode gałązki owłosione, czerwonawobrunatne lub zielonawe, pączki są dość duże, zaostrzone o kształcie jajowatym, okryte 2 lub 3 łuskami, o dolnej łusce dochodzącej najwyżej do połowy długości pączka. Liście lipy szerokolistnej są nieco większe niż lipy drobnolistnej. U nasady trochę niesymetryczne, sercowate lub skośnie ucięte. Liście są szerokie, ostrawo piłkowane, na szczycie wyciągnięte w wierzchołek, ogonkowe. Są one miękkie, z wierzchu nagie, niezbyt gęsto owłosione, dolna strona liścia jest owłosiona na całej powierzchni, zwłaszcza na nerwach, z kępkami białych włosków w kącikach unerwienia. Kwiaty lipy szerokolistnej posiadają 2 - 5 kwiatowy, zwisający kwiatostan z długowatą podsadką, która zwęża się ku obu końcom, owłosioną na nerwie od spodu. Działki kielicha lancetowate, na brzegach i wewnątrz owłosione, płatki korony - bladożółte, wąsko odwrotnie jajowate. Pręcików jest wiele, są dłuższe od płatków. Słupek ma zalążnię owłosioną i nagą szyjkę, znamię jest opatrzone 5 karbami. Owocem jest kulisty, gruszkowaty orzeszek z 4 lub 5 wystającymi żebrami, gęsto filcowate owłosiony, grubościenny. Lipa ta kwitnie w czerwcu i na początku lipca. Około dwa tygodnie wcześniej od lipy drobnolistnej. Gatunek ten jest zmienny jeśli chodzi o owłosienie, kształt i wielkości liści jaki i owoców. Zazwyczaj występuje w ciepłych lasach liściastych i niezbyt gęstych zaroślach, na zasobnych glebach mineralnych. Rośnie na Podkarpaciu i rzadko w niższych położeniach górskich. Jest cennym gatunkiem miododajnym, kwitnie najwcześniej ze wszystkich lip. Kiedy zbierać pigwę i jak sprawdzić, czy owoce są już dojrzałe? Zwróć uwagę przede wszystkim na wygląd i kolor skórki. Owoce pigwy zbiera się późną jesienią, czasem nawet po pierwszych przymrozkach. Kiedy lekko zmarzną, tracą swoja naturalną cierpkość, a ich smak staje się łagodniejszy. Zobacz, jak i kiedy zbierać pigwę.
Lipy cenimy nie tylko za pokrój, ale też cudowny słodki zapach kwiatów roztaczający się wokół drzew podczas kwitnienia Lipy to znane i cenione drzewa. Dowiedz się, czy warto sadzić lipy w ogrodzie i jakie gatunki lipy nadają się do ogrodu. Gdzie i kiedy sadzić lipy, jak pielęgnować te drzewa. Lipy - zastosowanie i korzyści. Lipa to potężne, długowieczne drzewo o regularnej, rozłożystej, niekiedy przewisającej koronie, które w dobrych warunkach mogłoby żyć nawet do 1000 lat. W Polsce dziko rosną lipy: szerokolistna i drobnolistna. Dobrze czują się tu też gatunki pochodzące z Ameryki Północnej, Azji i południowo-wschodniej Europy. W uprawie spotyka się też mieszańce, które nie występują w stanie dzikim, oraz liczne, często bardzo efektowne odmiany, które powstają dzięki wieloletniej pracy szkółkarzy. Spis treściZa co cenimy lipy?Lipy - warunki uprawyLipa - jak duża urośnie?Jakie lipy do ogrodu - najlepsze gatunki Kiedy myślimy o lipie, przychodzi nam do głowy fraszka Kochanowskiego: „Gościu siądź pod mym liściem a odpocznij sobie, nie dojdzie cię tu słońce, przyrzekam ja tobie”… - to zwięzła i doskonała charakterystyka lipy. Zwarta korona lipy daje cień w najbardziej upalny czas, chroni przed deszczem, a przy tym, dzięki wydzielanym fitoncydom i dodatniej jonizacji powietrza uspokaja i sprzyja wypoczynkowi. Te cechy sprawiły, że lipy towarzyszyły domostwom, dając poczucie bezpieczeństwa. Teraz, ze względu na zmiany klimatyczne powodujące gwałtowne wichury, lepiej, żeby potężne drzewa znajdowały się w pewnej odległości od budynków. Jeśli chcemy mieć lipę przy domu wybierzmy odmianę szczepioną, która nawet po wielu latach pozostanie niewielkim drzewem. Za co cenimy lipy? Lipy cenimy nie tylko za pokrój, ale też cudowny słodki zapach kwiatów roztaczający się podczas kwitnienia wokół drzew. Żółte lub kremowe kwiaty wykazują właściwości lecznicze, a przy tym są miododajne (wyjątkiem jest lipa srebrzysta, której kwiaty są trujące dla pszczół). Drewno lipy jest miękkie i od wieków wykorzystywane w snycerstwie. System korzeniowy tych drzew jest silny i może sięgać poza obrys rzutu korony, ale nawet duże egzemplarze znoszą przesadzanie z bryłą korzeniową. Lipy dobrze regenerują się po cięciu – nadają się więc na wysokie żywopłoty, można też prowadzić je przy specjalnych stelażach jako korony płaskie lub w formie geometrycznych brył. >> Przeczytaj też: Jak formować drzewa Autor: GettyImages Kwiatostan lipy drobnolistnej Lipy - warunki uprawy Lipy nie są wymagające co do siedliska. Najlepiej rosną w miejscach słonecznych i półcienistych, preferują gleby żyzne i przepuszczalne, ale tolerują też słabsze. Najlepiej, aby podłoże miało odczyn obojętny. Pamiętajmy też, że dla większości gatunków i odmian lipy zabójcza jest susza, która sprzyja inwazji przędziorków oraz powoduje wczesne (bywa, że już w sierpniu) zasychanie liści. Brak wody stosunkowo dobrze znoszą lipa krymska i lipa warszawska – one też są najodporniejsze na wpływ trudnych warunków miejskich. Wybierając stanowisko dla lipy pamiętajmy, że drzewo nie toleruje zasolenia podłoża – lepiej więc nie sadzić ich tam, gdzie zimą do odśnieżania stosuje się sól. Odśnieżanie przed domem i w ogrodzie - nie stosujmy soli! >>> Autor: GettyImages Nawet wielbiciele lipy muszą przyznać, że te lipy mogą stać się uciążliwe: jeśli zostaną zaatakowane przez mszyce, na powierzchni liści pojawia się słodka i lepka wydzielina zwana spadzią. Pszczoły wytwarzają z niej miód spadziowy, ale niestety skapuje ona na wszystko, co znajdzie się pod koroną drzewa - i brudzi. Często na spadzi pokrywającej liście lipy rozwijają się grzyby, które utrudniają transpiracje i fotosyntezę, co prowadzi do osłabienia nawet tak potężnego drzewa, jak lipa. Pamiętajmy zatem, by nie sadzić jej przy miejscu parkowania samochodu. Lipa - jak duża urośnie? Większość lip zazwyczaj już po dwudziestu latach osiąga około 12 m wysokości przy 8-10 m średnicy korony. Po kolejnych trzydziestu mogą mieć 20 m wysokości i 10-15 m średnicy. Potrzebują przestrzeni i dużo światła – wtedy mogą się regularnie rozrastać i „prezentować” regularny pokrój, typowy dla danego gatunku. Dlatego te wspaniałe drzewa o miododajnych pachnących kwiatach warto sadzić jedynie w ogrodach o dużej powierzchni, bo tylko wtedy zachwycą nas swymi walorami. Jeżeli miejsca jest dość, można tak dobrać gatunki i odmiany lipy, by cieszyć się uroczym zapachem od czerwca do sierpnia. W niewielkim przydomowym ogrodzie okazałe drzewo lipy pozbawi inne rośliny dostępu do światła. Przy tym jeśli będzie rosło zbyt blisko budynku jego korzenie mogą uszkodzić fundamenty, a konary - pokrycie dachu. Jeśli jednak ktoś marzy, by latem po otwarciu okien dom wypełnił się cudownym zapachem lipowych kwiatów, może w dobrej szkółce znaleźć odmianę o stosunkowo niewielkich rozmiarach. Pachnący ogród: propozycje pachnących roślin do posadzenia w ogrodzie >>> Autor: GettyImages Lipa szerokolistna Jakie lipy do ogrodu - najlepsze gatunki Lipa amerykańska (Tilia americana) o dużych jajowatych liściach i kwiatach zebranych po 5-15 w V-VI. Dorasta do 25 m wysokości przy 15 m średnicy. Lipa drobnolistna (Tilia cordata) osiąga wysokość 20 m przy 12 m średnicy. Ma liście stosunkowo niewielkie, średnicy 5-10 cm, z kępkami rudych włosków w kątach nerwów. Kwitnie w czerwcu i lipcu, a żółtozielone kwiaty zebrane są po 3-5 szt. odmiana ‘Greenspire’ rośnie dość szybko i osiąga podobne rozmiary co typ. Ma regularną, szerokojajowatą koronę. Ciemnozielone błyszczące sercowate liście mają 6-10 cm długości. Kwitnie VI-VII. odmiana 'Green Globe' rośnie powoli. Osiąga około 4 m wysokości (zależy od wysokości szczepienia) i podobną średnicę. Liście ma ciemnozielone, błyszczące, długości 4-8 cm. Korona jest zwarta, kulista. odmiana 'Rancho' dorasta do 10-12 m wysokości i 4-5 m szerokości. Wzniesione, ułożone gęsto pędy tworzą owalną koronę. Liście są drobne, ciemnozielone, błyszczące. Kwiaty żółte, pachnące, w VII. odmiana ‘Lico’ to małe drzewo o powolnym wzroście, oferowane najczęściej w formie szczepionej na pniu. Osiąga wysokość 5-7 m, w zależności od wysokości szczepienia. Korona jest zwarta, kulista o średnicy około 3 m. Zimą uroku dodają jej oliwkowożółte młode pędy. Liście małe, o średnicy 3-5 cm. Kwiaty drobniejsze niż u gatunku, białożółtawe, silnie pachnące, kwitnie VI/VII. odmiana 'Winter Orange' może osiągnąć 10-15 m wysokości oraz około 10 m średnicy, rośnie dość szybko. Ma koronę regularną szeroko stożkową, zagęszczającą się z czasem. Zimą pędy zmieniają barwę na pomarańczową. Kwitnie w lipcu, kwiaty są drobne, białe, zebrane w groniaste kwiatostany. Lipa holenderska (Tilia x europaea) ‘Euchlora’ (syn. lipa krymska, Tilia euchlora) dorasta do 20 m wysokości przy 12 szer. Dolne gałęzie zwieszają się aż do ziemi. Liście do 10 cm długości, ciemnozielone i błyszczące. Kwiaty żółte VII, zebrane po 3-7. odmiana ‘Pallida’ dorasta do 30 m wysokości przy 15 m szerokości. Kwiaty źółtozielone, VI-VII. odmiana ‘Varsaviensis’ może osiągnąć nawet 40 m wys. i 20 średnicy korony. Kwiaty źółtozielone, VI-VII. Lipa szerokolistna (Tilia platyphyllos) rośnie szybko i osiąga nawet 35 m wysokości przy 25 m szerokości. Liście miękkie, duże do 12 cm długości, obustronnie matowe, ale od spodu na nerwach kępki białych włosków. Kwiaty po 3-6 pojawiają się w czerwcu. odmiana 'Fastigiata' ma wąską, piramidalną koronę. Dorasta do 20 m wysokości. Jednoroczne pędy są czerwonawe, lekko owłosione. Liście u nasady sercowate, długości 8-10 cm, ciemnozielone z góry, a od spodu jaśniejsze, miękko owłosione. Kwiaty bladożółte, zebrane po kilka, w VI. odmiana 'Henryk' to interesująca polska odmiana. Ma przewisające pędy, które tworzą parasolowatą koronę. Dorasta do 4–5 m wysokości przy 3–4 m średnicy korony. Liście są drobniejsze niż u gatunku. Kwitnie w VI. Lipa srebrzysta (Tilia tomentosa) dorasta do 30 m wysokości przy 20 m szerokości. Liście do 10 cm długości, ciemnozielone od spodu pokryte srebrzystym kutnerem. Kwiaty zebrane po 7-10 w VII-VIII (trujące dla pszczół!). Gatunek lipy najodporniejszy na suszę i zanieczyszczenie powietrza. odmiana ‘Brabant’ o regularnym stożkowatym pokroju dorasta do 25 m wysokości przy 20 m średnicy. Liście ciemnozielone od spodu pokryte srebrzystym kutnerem. odmiana ‘Varsaviensis’ o regularnym stożkowatym pokroju dorasta do 25 m wysokości przy 20 m średnicy. Liście ciemnozielone od spodu pokryte srebrzystym kutnerem. Kwiaty nieliczne VII-VIII. odmiana ‘Silver Globe’ o sercowatych ciemnozielonych liściach, od spodu pokrytych szarobiałym kutnerem może mieć 3-5 m wysokości, a jej kulista korona osiąga nawet 3 m średnicy. Lipa wonna (Tilia insularis) rośnie dość wolno i po wielu latach może osiągnąć 20 m wysokości. Liście ma soczyście zielone, okrągłe. Zakwita VII-VIII. Bardzo silnie pachnące kwiaty zebrane są w ogromne kwiatostany. Poznaj też ciekawe drzewa: Kasztanowce – przegląd gatunków, uprawa i zastosowanie w ogrodzie >>> Magnolia w ogrodzie - wymagania, uprawa, pielęgnacja, gatunki i odmiany >>> Paulownia - cesarskie drzewko szczęścia. Uprawa, wymagania, pielęgnacja i zastosowanie paulownii >>> Drzewa liściaste - czy znasz ich nazwy? Pytanie 1 z 10 Jak nazywa się to drzewo?
Nawet krótkotrwałe zamrożenie natychmiast uszkodzi górną część roślin okopowych wystającą z gleby. Mrożone buraki są źle przechowywane, szybko gniją i stają się bezużyteczne. Najlepszy czas na zbiory - Babie lato. To 1-2 tygodnie ciepłej i suchej pogody, która występuje w większości części naszego kraju we wrześniu. LIPA CIĘCIE: lipa znosi przycinanie pędów (można tworzyć z niej żywopłoty), ale trzeba pamiętać, że drzewo zawsze dąży do optymalnego (właściwego gatunkowi i odmianie) pokroju, czyli po cięciu lipa będzie tworzyć wiele nowych pędów, aby odbudować utracony wierzchołek. Zatem cięcie lipy trzeba będzie wykonywać regularnie. LIPA ODMIANY: lepiej wybrać odmianę lipy z natury niższą. Poniżej trzy przykłady lipy. Wprawdzie ich docelowe wysokości są większe niż w Pani założeniu, ale drzewo osiągnie je mniej więcej po 30, a może dopiero po 50 latach. Lipa kaukaska To odmiana lipy wolno rosnąca, o pokroju stożkowym. Po 10 latach osiąga około 3 m wysokości przy 2 m szerokości. Lipa kaukaska ma duże zielone liście, obficie kwitnie. Kwiaty ma silnie pachnące, miododajne. Lipa kaukaska dobrze rośnie na glebach średnio żyznych, przepuszczalnych i umiarkowanie wilgotnej glebie. Lubi stanowiska słoneczne lub lekko cieniste. Lipa drobnolistna ‘Ranczo’ Lipa drobnolistna ‘Ranczo’ to drzewo o owalnej koronie. Dorasta do ok. 10-12 m wysokości i ok. 4-5 m szerokości. Lipa drobnolistna ‘Ranczo’ pędy ma wzniesione, gęsto ułożone. Liście drobne, ciemnozielone, błyszczące. Kwiaty żółte, atrakcyjnie pachnące. Lipa drobnolistna ‘Ranczo’ lubi gleby dość wilgotne, przepuszczalne, toleruje jednak także trudne warunki glebowe. Lipa wielkolistna ‘Zelzate’ Lipa wielkolistna ‘Zelzate’ to odmiana o gęstej koronie o pokroju stożkowym. Osiąga ok. 15 m wys. Liście duże, ciemnozielone, pokryte od spodu kutnerem, jesienią żółte. Kwiaty pachnące, zebrane w grona, pojawiają się na przełomie czerwca i lipca. Lipa wielkolistna ‘Zelzate’ dobrze rośnie na glebach średnio żyznych, przepuszczalnych i umiarkowanie wilgotnej glebie. Lubi stanowiska słoneczne lub lekko cieniste.Każdą herbatę zalewamy gorącą wodą. Herbaty czarne i białe oraz mieszanki ziołowe najlepiej jest zalewać wrzątkiem. Natomiast herbaty zielone najlepiej smakują zalane wodą gorącą, lecz nie wrzącą. Długość parzenia zależy głównie od wielkości liści w suszu. Im liście są większe, tym herbatę zaparzamy dłużej.
Herbata z lipy jest jednym z największych sojuszników w okresie zwiększonej zachorowalności na grypę i przeziębienia. Herbata lipowa działa napotnie i przeciwgorączkowo. Napar z lipy łagodzi też objawy kaszlu. Ale to nie wszystko. Ma też herbata z lipy właściwości uspokajające oraz usprawniające pracę jelit i żołądka. Czy można pić herbatę z lipy w ciąży? Czy herbata lipowa wywołuje skutki uboczne? Herbata z lipy Herbata z lipy jest jednym z najczęściej stosownych naturalnych środków na objawy przeziębienia, takie jak: ból gardła, katar, gorączka. Zdrowotne właściwości herbaty lipowej znane są Europejczykom od czasów starożytnych. Jest też lipa niezwykle ceniona przez pszczelarzy, jako źródło nektaru dla pszczół. Lipa, z której wytwarzamy herbatę lipową, jest jednym z większych europejskich drzew, żyjącym średnio około 300-400 lat. W Polsce występują lipy o obwodzie nawet kilkuset centymetrów. Jako ciekawostkę można podać, że najstarsza i najgrubsza polska lipa, rosnąca w Cielętnikach koło Częstochowy miała ponad 11 metrów obwodu! Od wieków drzewo to było przedmiotem pielgrzymek miejscowej ludności, wierzącej, iż ma ono moc uzdrawiana zębów. Drzewo przeżyło około 700 lat. W październiku 2017 roku padło w starciu z siłą orkanu Ksawery. Zobacz: 11 przepisów na rozgrzewające herbatki Herbata z lipy – właściwości W przypadku lipy drobnolistnej i szerokolistnej, które są najbardziej rozpowszechnione w Polsce, surowcem zielarskim jest kwiatostan. Kwiaty lipy zawierają około 20 flawonoidów, a także: fitosterole, terpeny, garbniki, pektyny, olejek eteryczny, kwasy organiczne, sole mineralne, witaminy C i PP. Dzięki nim herbata z lipy ma działanie napotne, a co za tym idzie – przeciwgorączkowe a także przeciwzapalne. W przeziębieniach nie tylko zbija gorączkę, ale też łagodzi dolegliwości kaszlowe. Herbata z lipy ma również właściwości moczopędne. Herbata z lipy – na nerwy i sen Herbata z lipy działa uspokajająco w stanach pobudzenia nerwowego. Nie nadaje się może do leczenia poważnych nerwic, ale może być używana jako naturalny środek nasenny. Zresztą od wieków wierzono, że wypoczynek na trawie pod lipą jest głęboki i pełen snów. Zawdzięcza herbata z lipy właściwości uspokajające obecności olejków eterycznych w surowcu zielarskim, z którego jest wytwarzana. Przeczytaj: Nagietek lekarski – właściwości herbaty i olejku Herbata z lipy – na żołądek i jelita Ma również herbata z lipy właściwości zapewniające jej działanie przeciwskurczowe. Pobudza ona wydzielanie soków trawiennych, stymuluje przepływ żółci do dwunastnicy. Wszystko to sprawia, że herbata lipowa jest doskonałym regulatorem systemu trawiennego, w dodatku bardzo łagodnym w działaniu. Herbata lipowa – napar z lipy Herbatę z lipy kupimy w każdej aptece, sklepie ze zdrową żywnością, czasem zwykłych hipermarketach i dyskontach. Opakowanie kosztuje przeciętnie około 10 złotych. Herbatę z lipy można też przygotować samodzielnie, całkowicie od postaw. W tym celu potrzebować będziemy przede wszystkim surowca, a więc kwiatów lipy. Jeśli chcemy je zbierać samodzielnie, pamiętajmy, że lipa kwitnie w lipcu (zbieżność nazw nieprzypadkowa). Kwiaty, z których zaparzymy lipową herbatę, zbieramy na samym początku kwitnienia, wykorzystując do tego ciepły i słoneczny dzień. Z troski o własne zdrowie unikajmy drzew rosnących w pobliżu dróg, zakładów przemysłowych a nawet większych skupisk domów ogrzewanych węglem czy drzewem. Kwiaty lipy chłoną szkodliwe czynniki pochodzące z rur samochodów i kominów. Przygotowanie naparu z lipy jest bardzo proste. Wystarczy kilka zasuszonych kwiatów zalać wrzątkiem i odstawić na 15 minut. Zobacz: Zioła i herbaty na zdrowie Herbata lipowa – skutki uboczne Skutki uboczne picia herbaty z kwiaty lipy nie są znane. Ze świata nauki nie płyną żadne jednoznacznie alarmujące komunikaty dotyczące herbaty lipowej i jej ewentualnej toksyczności. Aczkolwiek są podejrzenia, że w większej ilości może ona szkodzić osobom chorym na serce. Pojawiają się też doniesienia sugerujące, że herbaty lipowej nie powinny pić kobiety w ciąży. Dlaczego? Czytaj też: Czerwona herbata - właściwości. Na odchudzanie Herbata z lipy w ciąży Na forach internetowych można się spotkać z opiniami, iż herbata z lipy w ciąży jest niewskazana, ponieważ powoduje gwałtowne ukrwienie skóry przy jednoczesnym odpłynięciu krwi z łożyska, czego skutkiem może być niedotlenienie płodu. Jednocześnie jednak wielu lekarzy nie umieszcza herbaty lipowej w indeksie ziół zakazanych w tym szczególnym okresie. Najprawdopodobniej chaos informacyjny spowodowany jest – tak jak wspomnieliśmy – brakiem bardziej zaawansowanych badań nad wpływem lipy na przebieg ciąży. Dlatego, w razie przeziębienia lub innej potrzeby, najlepiej jest zasięgnąć rady zaufanego i doświadczonego lekarza. Czytaj: Melisa dla dzieci i dorosłych – właściwości, zastosowanie i działanie Treści z serwisu mają charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny i nie mogą zastąpić kontaktu z lekarzem lub innym specjalistą. Administrator nie ponosi odpowiedzialności za wykorzystanie porad i informacji zawartych w serwisie bez konsultacji ze specjalistą.
Jak rozmnażać lipę przez sadzonki. Po potraktowaniu stymulatorem wzrostu sadzonki sadzi się w gruncie na przygotowywanym od jesieni miejscu. Nie trzeba ich zbytnio pogłębiać - wystarczy kilka centymetrów. Pomiędzy sadzonkami pozostawia się ok. 10 cm, w czasie upalnego lata nasadzenia są zacienione.
Jesień w pełni zawitała do naszych ogrodów. Z drzew nieustannie opadają liście, tworząc przepiękne różnokolorowe dywany. Dowiedz się, co zrobić z tak dużą ilością liści? Liście w ogrodzie: grabić czy nie grabić? Jesień w ogrodzie dla wielu ogrodników bywa najbardziej znienawidzoną porą roku, kojarzącą się z ciągłym grabieniem i paleniem liści. Ziemia, pokrywa się grubym dywanem kolorowych liści – jest ich zwykle tak dużo, że chcemy się ich pozbyć jak najszybciej! Warto jednak na chwilę się zatrzymać i spojrzeć na opadające liście inaczej – jako dar, który możemy wykorzystać. Jesienne liście nie są jedynie niewygodnym odpadem, który trzeba usuwać z ogrodów. Liście można je wykorzystać np. do produkcji kompostu lub ochrony roślin przed mrozem. Wykorzystując je odpowiednio można zaoszczędzić wiele pieniędzy oraz rozwiązać odwieczny problem – co robić ze zgrabionymi liśćmi? Opadłe liście należy usunąć z delikatnych pędów, roślin wiecznie zielonych i trawnika. Mimo nadchodzącej zimy, rośliny nadal potrzebują światła słonecznego dla prawidłowego rozwoju. Liście pozostawione na trawniku i na innych roślinach odetną dostęp do światła słonecznego, co w połączeniu z wilgocią może to prowadzić do powstania chorób oraz żółknięcia trawy i roślin ozdobnych. Liście opadłe z drzew należy regularnie usuwać aż do zimy. Wilgotne liście leżące na tarasie lub na ścieżkach tworzą śliski, brązowy dywan. Należy je usunąć aby, zminimalizować ryzyko poślizgnięcia się. Fot. Heidi B/Pixabay Do czego wykorzystać zgrabione liście? Liście do ochrony roślin przed mrozem Zgrabionymi liśćmi można zabezpieczać na zimę rośliny wrażliwe na mróz. Warstwa liści pomaga w utrzymaniu ciepła, izolując rośliny i chroniąc je przed niskimi temperaturami. Należy pamiętać, aby na wiosnę usunąć warstwę liści, aby zapewnić roślinom dostęp do wystarczającej ilości tlenu i światła słonecznego. Liście na kompost Liście to cenny materiał kompostowy, po kilku miesiącach pozwolą wytworzyć nawóz nazywany tradycyjnie ziemią liściową. Ma ona odczyn lekko kwaśny, dużą pojemność wodną, dobrą przepuszczalność, przewiewność oraz trwałą strukturę. Najlepszy kompost otrzymuje się z liści drzew – klon, topola, lipa, brzoza, drzewa owocowe. Mniej przydatne są liście o dużej zawartości garbników – orzech włoski, dąb. Fot. Brigitte Werner/Pixabay Palenie liści: czy zgrabione liście można spalić? Zanim poznamy odpowiedź na to pytanie musimy dowiedzieć się czy w naszej gminie jest kompostownia? Jeśli tak, to nie możemy sami pozbywać się resztek roślin, spalając je. Ustawa o odpadach mówi wyraźnie, iż: Dopuszcza się spalanie zgromadzonych pozostałości roślinnych poza instalacjami i urządzeniami, jeżeli na terenie gmin nie jest prowadzone selektywne zbieranie lub odbieranie odpadów ulegających biodegradacji, a ich spalanie nie narusza odrębnych przepisów. (1) W większości gmin liście można odwieźć do kompostowni (na własny koszt) lub zapakować w specjalne zielone worki i postawić przy śmietniku - wtedy odbierze je kompostownia. Warto jednak poznać zwyczaje i przepisy obowiązujące w naszej gminie. Jeśli w naszej gminie nie ma kompostowni to możemy spalić zgrabione liście, pamiętając o obowiązujących przepisach: (...) wypalanie słomy i pozostałości roślinnych na polach w odległości mniejszej niż 100 m od zabudowań, lasów, zboża na pniu i miejsc ustawienia stert lub stogów, bądź w sposób powodujący zakłócenia w ruchu drogowym, a także bez zapewnienia stałego nadzoru miejsca wypalania, nie jest dopuszczalne. (2) Pamiętajmy zawsze o tym, aby nasze ognisko było bezpieczne oraz nieuciążliwe dla nas samych i dla naszych sąsiadów. Nie wolno nam powodować nadmiernej ilości dymu i uciążliwego zapachu. Niektóre gminy wprowadzają całkowity zakaz palenia ognisk na swoim terenie, więc zanim rozpalimy ognisko warto to sprawdzić! 1 Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (Dz. U. z 2010 r. Nr 185, poz. 1243) 2 Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 kwietnia 2006 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz. U. Nr 80, poz. 563) Tekst: Redakcja zdjęcia w tekście: zdjęcie tytułowe: NickyPe/Pixabay
W Polsce zwykle spotyka się lipę drobnolistną Tilia cordata – tę najczęściej wykorzystujemy w medycynie – oraz lipę szerokolistną Tilia platyphyllos. Dendrolodzy wyróżniają jeszcze wiele innych gatunków lipy, podobno występuje ich aż 30. Lipa tworzy rozłożyste korony, dające w upalne lata sporo cienia. Liście lipy drobnolistnej są sercowate, błyszczące, spodem nieco
Przyroda po raz kolejny nas zaskakuje – właśnie zakwitła lipa! Koniecznie nazbieraj jak najwięcej lipowych kwiatów. Po wysuszeniu zrób z nich pyszną leczniczą herbatę. Pomoże podczas przeziębienia, a zmęczonym i zestresowanym ukoi nerwy i pozwoli na spokojny sen. Konsultacja: dr n. farm. Jerzy Jambor, specjalista II stopnia w zakresie zielarstwa. Jak wykorzystać właściwości lipy w ziołolecznictwie?Lipa drobnolistna w dawnych czasachSuszona lipa w ziołolecznictwieHerbata z lipy – na co pomaga? Jakie właściwości ma lipa drobnolistna?Jak zbierać lipę?Jak suszyć lipę? Jak wykorzystać właściwości lipy w ziołolecznictwie? Obejrzyj film, w którym farmaceutka i specjalistka od medycyny naturalnej – Magdalena Wojciechowska-Budzisz – opowiada o właściwościach kwiatów lipy i pokazuje jak zrobić leczniczy napar. Lipa drobnolistna w dawnych czasach W Starożytnym Rzymie lipa (Tilia cordata Mill) była czczona jako drzewo święte, poświęcone bogini miłości Wenerze, a zakochani pisali do siebie listy na wstęgach z łyka lipowego. Słowianie i Germanie wierzyli, że lipa chroni przed piorunami, a dotknięcie jej „wyciąga” choroby. W kulturze chrześcijańskiej lipy traktowano jako drzewa poświęcone Matce Boskiej. Wieszano na nich kapliczki i obrazki, a gałązkami lipowymi i brzozowymi zdobiono domy w Zielone Świątki i Boże Ciało (echo pogańskich zwyczajów – powieszone na progu domostwa gałęzie lipowe miały chronić je przed uderzeniem pioruna). W całej Europie lipy sadzono na pamiątkę zaręczyn i ślubów. W jej cieniu odbywały się sądy i ważne spotkania wiejskiej społeczności, a także powstawały fraszki Jana Kochanowskiego. Te magiczne, poetyckie i religijne skojarzenia przez wieki przysłaniały lecznicze właściwości lipy. Co prawda w medycynie ludowej używano soku lipowego jako napoju wzmacniającego, a z liści robiono okłady przy chorobach oczu, ale walory terapeutyczne kwiatów – a właściwie kwiatostanów, czyli kwiatów wraz z „motylkami”, farmacja doceniła dopiero w XVII w. Zioła Matki Boskiej Zielnej Suszona lipa w ziołolecznictwie Suszona lipa trafiła do aptek i znalazła powszechne zastosowanie w leczeniu wielu chorób za pomocą ziołolecznictwa. Wytwarzano także destylat o nazwie „woda lipowa”, o której pisał znany w XVIII w. znakomity botanik, ksiądz Jan Krzysztof Kluk: „kwiaty są pomocne piersiom, i zażywaiom się iak herbata: woda z nich pędzona iest bardzo przyiemna i orzeźwiaiąca”. Współczesne badania farmakologiczne wykazały, że kwiat lipy (Tiliae flos) jest bogaty w związki lecznicze takie jak flawonoidy (w tej grupie pojawia się bardzo ciekawy i typowy dla tej rośliny związek glikozydoester o nazwie tylirozyd) oraz olejek eteryczny, któremu zawdzięcza swój piękny zapach. Zawiera też niewielkie ilości śluzu, co zauważysz, pijąc herbatę z lipy. Domowa apteczka ziołowa – sprawdź, co powinna zawierać! Herbata z lipy – na co pomaga? Jakie właściwości ma lipa drobnolistna? Herbatki ziołowe z suszonych kwiatostanów lipy mają właściwości: napotne – warto więc pić herbatkę z lipy od razu kiedy pojawią się pierwsze objawy przeziębienia: stan podgorączkowy, kaszel, drapanie w gardle. Żeby wzmocnić działanie naparu, można lipę zaparzyć razem z czarnym bzem – obydwie te rośliny zawierają wzajemnie się uzupełniające lecznicze składniki herbata z lipy nieznacznie zmniejsza napięcie mięśni gładkich, pobudza wydzielanie soków żołądkowych, wzmaga przepływ żółci do dwunastnicy – pomaga więc przy łagodnych problemach żołądkowych i trawiennych moczopędne – herbata z lipy pomoże przy kłopotach z układem moczowym napar z lipy wpływa korzystnie na ośrodkowy układ nerwowy – działa jak leki roślinne na uspokojenie w stanach napięcia i stresu. Herbatę z lipy warto też wypić, gdy po wyczerpującej pracy jesteś tak zmęczona, że nie możesz zasnąć Napar z lipy można też zastosować zewnętrznie w formie okładów, przemywań czy kąpieli. Działają przeciwzapalnie, łagodzą więc podrażnienia i stany zapalne błon śluzowych i skóry. Z tego powodu ekstrakty lipowe są stosowane także w kosmetyce do produkcji kremów czy maseczek do cery tłustej (ściągają i zamykają pory) oraz szamponów – nadają włosom połysk i puszystość. Jak zbierać lipę? Znajdź drzewo lipowe rosnące z dala od dróg, najlepiej na terenach wiejskich. Sekatorem obcinaj szczyty gałązek, a potem ręcznie obrywaj kwiatostany, czyli kwiaty wraz z dużą, skórzasto-błoniastą podsadką. Przewieź je do domu w koszu lub w płóciennej torbie. Rozłóż na godzinę na czystym prześcieradle – dzięki temu wszystkie leśne żyjątka, które zamieszkiwały gałązki lipy, będą miały szansę uciec. Jak suszyć lipę? Najlepiej w przewiewnym, ciepłym miejscu (możesz użyć także suszarki do grzybów). Suszone kwiaty lipy włóż do metalowych, zamykanych pojemników lub ciemnych papierowych torebek. Szczelnie zamknij. Ważne! Lipy nie wolno suszyć na słońcu. Pod wpływem światła słonecznego i wysokiej temperatury traci ona swoje cenne właściwości lecznicze. Czy wiesz, że…? Z drewna lipowego produkuje się węgiel drzewny (Carbo medicinalis) stosowany podczas biegunki, zatrucia pokarmowego czy nadkwaśności. Lekkie, miękkie i czerwonawe drewno lipowe było ulubionym tworzywem Wita Stwosza. W nim też wyrzeźbił słynny ołtarz w Kościele Mariackim. W miejscowości Milik koło Muszyny (okolice Krynicy Górskiej) znajduje się las lipowy – jest traktowany jako rezerwat przyrody. Sok z brzozy – właściwości i zastosowanie Antyoksydanty, w które obfitują liście herbaty, przedłużają skórze młodość, zwalczają bowiem wolne rodniki odpowiedzialne za procesy starzenia się. Stąd zielona herbata często bywa składnikiem kosmetyków przeciwzmarszczkowych. Znajdziesz ją także w kremach pod oczy, ponieważ rozjaśnia cienie i zmniejsza opuchliznę. W sprzedaży pojawiły się już herbaty rozgrzewające na nadchodzący sezon jesienno-zimowy. Tymczasem można samemu je sporządzić. Podajemy sprawdzone przepisy na rozgrzewające cynamon oraz cytryny i pomarańcze mają nie tylko piękny, intensywny zapach, ale także cudowną moc. Dodane do herbaty potrafią bowiem rozgrzać nawet największego zmarzlucha, i to bez dodatku alkoholu. Oto wybrane przez nas przepisy na domowe herbatki rozgrzewające (jeden przepis to jedna szklanka herbaty). W kilka minut napary będą gotowe do wypicia. Nie tylko powodują, że robi się niemal od razu cieplej, lecz również korzystnie wpływają na układ odpornościowy, bo wzmacniają organizm, przeciwdziałają infekcjom i zwalczają objawy Gatunki i właściwości miodówHerbata z imbiremSkładniki:herbata czarna (jedna torebka, lub jeżeli liściasta albo granulowana – jedna łyżeczka), korzeń imbiru. Umyty imbir kroimy w plastry. Gotujemy wodę. Do wrzątku dosypujemy herbatę, wkładamy plastry imbiru, mieszamy całość i przykrywamy szklankę talerzykiem. Po 3–4 minutach herbata jest z cytryną i miodemSkładniki:czarna herbata (jedna torebka, albo jeżeli liściasta czy granulowana, to jedna łyżeczka), 1 cytryna, łyżeczka miodu (najlepiej naturalnego). Do wrzątku dodajemy herbatę, dodajemy 2 plastry cytryny razem ze skórką i po paru minutach (już nie do wrzątku) miód. Po 2–3 minutach można wypić herbatę poradnik: Domowe sposoby na przeziębienie Herbata z cytrusamiczarna herbata (jedna torebka, albo jeśli liściasta/granulowana, to jedna łyżeczka), pół pomarańczy, pół cytryny, korzeń imbiru, kilka ziaren goździków. Zaparzamy herbatę. Wyciskamy sok z połówki pomarańczy i cytryny. Dodajemy sok do herbaty i dosypujemy goździki. Całość mieszamy. Smacznego!Herbata z malinamiczarna herbata (jedna torebka lub łyżeczka herbaty liściastej/granulowanej ) garść malin (mogą być mrożone) laska cynamonu lub pół łyżeczki cynamonu w proszku parę ziaren goździków Do zaparzonej herbaty dodajemy utarte maliny i sproszkowany cynamon, a jeżeli mamy laskę cynamonu, to najpierw trzeba go zetrzeć na tarce i wtedy dodać do herbaty. Dosypujemy goździki i całość poznać:Lecznicze właściwości lipyHerbata z lipyłyżeczka suszonych kwiatów lipy (lipę zbiera się w czerwcu, ale kwiaty lipy można kupić też w sklepie zielarskim). Kwiaty lipy zalewamy wrzątkiem i odstawiamy na 15 minut. Gdy zioła nieco ostygną, odcedzamy przez sitko i mamy gotowy do spożycia napój. Do naparu z kwiatów lipy można dodać na przykład sok z malin lub miód (pamiętając, by nie dodawać go do wrzątku).Warto przeczytać: Grzaniec, czyli trunek na rozgrzewkę Herbata z kardamonemczarna herbata (jedna torebka, albo jeżeli liściasta/granulowana, to jedna łyżeczka), 1/3 szklanki mleka, pół łyżeczki startego kardamonu. Zaparz herbatę, ale wodę wlej tylko do połowy szklanki. Zagotuj mleko i dodaj je od razu do herbaty. Dosyp kardamon, a całość wymieszaj. Polecane ofertyMateriały promocyjne partnera Co najmniej 10 lat minie od momentu, gdy sadzonki zmienią się w młode drzewo. Aby uzyskać dobre kiełkowanie, nasiona lipy należy rozwarstwić. Umieszcza się je w pojemniku z wilgotnym podłożem i umieszcza w chłodnym, ciemnym miejscu na 5-6 miesięcy, okresowo nawilżając. Wiosną rozwarstwione nasiona wysiewa się na otwartym terenie. Lipa ma liczne właściwości zdrowotne, w ziołolecznictwie wykorzystuje się kwiaty i liście tego drzewa. Napar z kwiatów lipy obniża gorączkę i pomaga uporać się ze zmianami trądzikowymi. Z kolei herbata z liści łagodzi ból gardła i ułatwia zasypianie. Dodatkowo liście lipy są jadalne i bardzo smaczne, dzięki czemu znalazły zastosowanie w kuchni. spis treści 1. Co to jest lipa? 2. Gatunki lipy 3. Jak zbierać liście i kwiaty lipy? 4. Właściwości lecznicze lipy Obniża gorączkę Łagodzi kaszel Wspomaga trawienie Działa antyoksydacyjnie Uspokaja Łagodzi zmiany trądzikowe Właściwości miodu lipowego 5. Przeciwwskazania do stosowania lipy 6. Przepis na napar z kwiatów lipy 7. Zastosowanie lipy Zastosowanie liści lipy w kuchni rozwiń 1. Co to jest lipa? Lipa to drzewo, które może żyć do 300 lat i osiągać ponad 30 metrów wysokości. W Polsce najbardziej okazałe lipy rosną w miejscowości Cielętniki oraz Siemkowice. Lipa uznawana jest za narodowe drzewo Czechów, Słoweńców i Słowaków, występuje w wielu flagach i herbach. W Polskiej kulturze również znajdziemy wiele wzmianek o tym drzewie, co ciekawe, nazwa lipiec pochodzi właśnie od kwitnących w tym okresie lip. 2. Gatunki lipy Chociaż w strefie umiarkowanej wyróżniono aż 30 gatunków lipy, w Europie występuje ich tylko dwa. Lipa drobnolistna i szerokolistna z powodzeniem może być sadzona w Polsce, dlatego z dobrodziejstw jednego drzewa może czerpać wiele pokoleń. Sadzona w parkach, przy alejach lub w przydomowych ogrodach, lipa może osiągnąć aż 35 m wysokości. Młode drzewo rozpoznajemy po zielonkawej korze, natomiast stare – po brunatnym albo szarym zabarwieniu. Mimo iż różnią się gatunkowo, lipa szerokolistna i drobnolistna mają takie same właściwości. Ich kwiaty i drzewo mogą być wykorzystywane nie tylko przez firmy farmaceutyczne i przedsiębiorców, ale przez każdego z nas. 3. Jak zbierać liście i kwiaty lipy? Suszone kwiaty lipy można kupić w aptece i sklepach zielarskich, jednak chcąc zadbać o ich jakość, warto zerwać je i ususzyć samodzielnie. Sezon na zbiór lipowych kwiatostanów trwa ok. tygodnia na przełomie czerwca i lipca. Warto pamiętać, że kwiatów lipy nie zbiera się w czasie deszczu. Unikajmy też zrywania kwiatów przekwitłych i tych z drzew rosnących koło dróg – są pełne zanieczyszczeń. Kwiaty lipy suszymy ułożone cienką warstwą w ciemnym, przewiewnym miejscu. Temperatura pomieszczenia powinna wynosić maksymalnie 35 stopni. Wysuszone kwiaty lipy o żółtobiałym kolorze i miodowym zapachu przechowujemy w papierowych torebkach albo szklanych słoikach. 4. Właściwości lecznicze lipy Zobacz film: "Napar z kwiatów lipy na odporność" Lecznicze właściwości ziół znane są już od setek lat. Do dziś zioła mają mnóstwo swoich zwolenników, wiele osób leczy się przy wsparciu medycyny naturalnej. I trudno się dziwić, ponieważ napary z ziół pomagają na wiele dolegliwości związanych między innymi z układem pokarmowym czy układem odpornościowym. Wśród leczniczych ziół z pewnością można wymienić kwiaty lipy. Latem pięknie pachną, a zimą łagodzą objawy przeziębienia, grypy czy anginy. Napar z kwiatów lipy można pić także w stanach spadku odporności oraz w czasie gorączki. Działa rozgrzewająco, co jest dodatkowym atutem w przypadku przeziębienia. To jednak nie wszystko. Okazuje się, że lipa ma również niezwykłe właściwości jeśli chodzi o nasze samopoczucie psychiczne. Herbata z lipy może działać jako środek uspokajający lub środek nasenny, a także wspomóc leczenie depresji. To oczywiście tylko niektóre z cudownych właściwości naparu z kwiatów lipy. Zapraszamy do obejrzenia materiału wideo, w którym zaprezentowaliśmy jakie właściwości ma lipa i na jakie dolegliwości może pomóc napar z jej kwiatów. Przedstawiliśmy również w jaki sposób należy przygotować herbatę z kwiatów lipy tak, by nie utraciła ona swoich leczniczych właściwości. Od tej pory już nigdy nie spojrzycie na zwykłe drzewo w ten sam sposób. Kwiaty lipy, podobnie jak liście, zawierają wiele prozdrowotnych składników, takich jak: flawonoidy, aminokwasy, kwasy organiczne, olejek lotny, witaminy, sole mineralne. Obniża gorączkę Najczęściej napar z lipy stosuje się podczas przeziębienia i grypy. Działa napotnie i przeciwgorączkowo, dlatego może pomóc obniżyć temperaturę ciała. Jednocześnie łagodzi ból gardła i zmniejsza nieprzyjemne dolegliwości w przypadku anginy i grypy. Łagodzi kaszel Zawarte w kwiatach lipy substancje śluzowe działają osłaniająco, łagodzą kaszel i chrypę. Napar zmniejsza nieprzyjemne dolegliwości w przypadku anginy czy zapalenia oskrzeli. Liście lipy mają działanie wykrztuśne oraz przeciwzapalne. Wspomaga trawienie Napar z lipy pomaga na dolegliwości trawienne, ma bowiem właściwości rozkurczające i przeciwbólowe. Poza tym pobudza wydzielanie soków żołądkowych, a zawarte w niej substancje śluzowe działają łagodząco na śluzówkę żołądka. Działa antyoksydacyjnie Kwiaty lipy zawierają flawonoidy, które mają właściwości antyoksydacyjnie. Usuwają z organizmu wolne rodniki, co może mieć znaczenie w profilaktyce wielu chorób i zmniejszać ryzyko rozwoju nowotworu. Jednocześnie lipa opóźnia proces starzenia się. Uspokaja Herbata z kwiatów lipy pomoże osobom, które czują wzmożone napięcie nerwowe. Relaksująco działa nie tylko napar, ale i kąpiel. Olejki eteryczne zawarte w kwiatostanie działają odprężająco. Warto więc wlać szklankę herbaty z lipy do wanny - na pewno pomoże się odstresować. Natomiast osobom, które mają problemy ze snem, zaleca się wypić napar z liści na godzinę przed położeniem się do łóżka. Łagodzi zmiany trądzikowe Napar stosuje się także w kosmetyce, w postaci płukanek czy okładów. Polecany jest do cery trądzikowej, gdyż łagodzi stany zapalne, podrażnienia i redukuje wydzielanie sebum. Skóra po lipowej kuracji staje się zregenerowana, bardziej napięta i elastyczna. Okłady można także stosować na miejsca bolesne, w które ukąsiły owady. Ekstrakt z kwiatów lipy używany jest jako płukanka do włosów suchych i zniszczonych., stosowany jest także pomocniczo w leczeniu łupieżu. Właściwości miodu lipowego Z kwiatów powstaje również pyszny i zdrowy miód. Właściwości miodu lipowego pomagają w walce z przeziębieniem, grypą i schorzeniami dróg oddechowych. Cechuje go także działanie antybiotyczne. Zwalcza bakterie, drożdżaki oraz działa moczopędnie, co jednocześnie obniża ciśnienie tętnicze krwi. Kwiaty lipy zbiera się na początku lipca, najlepiej wybrać do tego gorący i słoneczny dzień. 5. Przeciwwskazania do stosowania lipy Preparatów na bazie lipy nie powinno się stosować w czasie ciąży i karmienia piersią. Nie powinny po nie sięgać również osoby z chorobami serca oraz ze skłonnością do alergii. U niektórych osób kwiaty lipy mogą wywoływać uczulenia, które objawia się swędzeniem, rumieniem, kichaniem i łzawieniem oczu. 6. Przepis na napar z kwiatów lipy Przepis na zdrowotny napar jest banalnie prosty. Jedną łyżkę wysuszonych kwiatów lipy wsypujemy do szklanki i zalewamy wrzątkiem. Czekamy około 20 minut, aż susz odda swoje właściwości. Do napoju można dodać miód, cytrynę, melisę, rumianek lub sok z malin. Suszone kwiaty można kupić w każdej aptece, za 20 torebek trzeba zapłacić około 5 złotych. Rekomendowane przez naszych ekspertów 7. Zastosowanie lipy Lipa znajduje też zastosowanie zewnętrznie – używamy jej do przygotowania naparów, okładów i kąpieli. Ujędrnia skórę, wygładza ją, usuwa piegi i leczy stany zapalne. Lipę najczęściej stosuje się w pielęgnacji cery mieszanej i trądzikowej. Kosmetyki z dodatkiem kwiatu lipy lub bieli zmniejszają wydzielanie łoju, oczyszczają pory i domykają je, a także zapobiegają wnikaniu w skórę nieczystości. Skóra głowy również podziękuje ci za kurację kwiatem lipy. Szampony, odżywki i płukanki przygotowane na bazie kwiatostanów zmniejszą przetłuszczanie się włosów, a także odżywią skórę głowy i łamliwe końcówki. Lipa złagodzi też podrażnienia spowodowane łuszczycą czy świerzbem. Ważna informacja dla pań – kremy z dodatkiem lipy działają przeciwstarzeniowo. Zastosowanie liści lipy w kuchni Liście lipy są jadalne, mają lekko słodkawy smak, dzięki temu znalazły zastosowanie w kuchni. Sprawdzą się świetnie jako dodatek do sałatki. Aby ją przygotowąć wystarczy do pokrojonych ogórków i pomidorów dodać rozdrobnione młode liście lipy. Całość polewamy oliwą, dodajemy kilka kropel octu oraz sól i pieprz do smaku. Skorzystaj z usług medycznych bez kolejek. Umów wizytę u specjalisty z e-receptą i e-zwolnieniem lub badanie na abcZdrowie Znajdź lekarza. polecamy Herbatę tymiankową otrzymuje się, zalewając 1 łyżkę świeżego ziela 1 szklanką wrzątku. Z kolei do przygotowania intraktu potrzebne jest 100 g świeżego tymianku i 300 ml gorącego alkoholu 40–60 proc. Tymianek na trądzik – jak stosować tymianek na twarz? Preparaty z tymiankiem znalazły zastosowanie w kosmetyce i pielęgnacji iStockCzajniczek Wlewający Lipę I Malinową Herbatę W Filiżance Na Białym Tle - zdjęcia stockowe i więcej obrazów AromaterapiaPobierz to zdjęcie Czajniczek Wlewający Lipę I Malinową Herbatę W Filiżance Na Białym Tle teraz. Szukaj więcej w bibliotece wolnych od tantiem zdjęć stockowych iStock, obejmującej zdjęcia Aromaterapia, które można łatwo i szybko #:gm1408750207$9,99iStockIn stockCzajniczek wlewający lipę i malinową herbatę w filiżance na białym tle - Zbiór zdjęć royalty-free (Aromaterapia)OpisCzajniczek wlewający lipę i malinową herbatę w filiżance na białym tleObrazy wysokiej jakości do wszelkich Twoich projektów$ z miesięcznym abonamentem10 obrazów miesięcznieNajwiększy rozmiar:3908 x 5483 piks. (33,09 x 46,42 cm) - 300 dpi - kolory RGBID zdjęcia:1408750207Data umieszczenia:16 lipca 2022Słowa kluczoweAromaterapia Obrazy,Bez ludzi Obrazy,Białe tło Obrazy,Biały Obrazy,Ciecz Obrazy,Czajnik do herbaty - Naczynia stołowe Obrazy,Filiżanka Obrazy,Filiżanka do herbaty Obrazy,Fotografika Obrazy,Gorąco Obrazy,Herbata - gorący napój Obrazy,Jedzenie Obrazy,Kubek Obrazy,Liść Obrazy,Malina Obrazy,Nalewać Obrazy,Napój Obrazy,Neutralne tło Obrazy,Pokaż wszystkieCzęsto zadawane pytania (FAQ)Czym jest licencja typu royalty-free?Licencje typu royalty-free pozwalają na jednokrotną opłatę za bieżące wykorzystywanie zdjęć i klipów wideo chronionych prawem autorskim w projektach osobistych i komercyjnych bez konieczności ponoszenia dodatkowych opłat za każdym razem, gdy korzystasz z tych treści. Jest to korzystne dla obu stron – dlatego też wszystko w serwisie iStock jest objęte licencją typu licencje typu royalty-free są dostępne w serwisie iStock?Licencje royalty-free to najlepsza opcja dla osób, które potrzebują zbioru obrazów do użytku komercyjnego, dlatego każdy plik na iStock jest objęty wyłącznie tym typem licencji, niezależnie od tego, czy jest to zdjęcie, ilustracja czy można korzystać z obrazów i klipów wideo typu royalty-free?Użytkownicy mogą modyfikować, zmieniać rozmiary i dopasowywać do swoich potrzeb wszystkie inne aspekty zasobów dostępnych na iStock, by wykorzystać je przy swoich projektach, niezależnie od tego, czy tworzą reklamy na media społecznościowe, billboardy, prezentacje PowerPoint czy filmy fabularne. Z wyjątkiem zdjęć objętych licencją „Editorial use only” (tylko do użytku redakcji), które mogą być wykorzystywane wyłącznie w projektach redakcyjnych i nie mogą być modyfikowane, możliwości są się więcej na temat obrazów beztantiemowych lub zobacz najczęściej zadawane pytania związane ze zbiorami zdjęć. .